ச.பா.நிர்மானுசன்

July 17, 2016

அயர்லாந்து: இலட்சியத்தில் உறுதியுடன் தொடர்ந்து போராடும் தேசம் தோற்காது – II

Filed under: Uncategorized — Nirmanusan @ 2:18 pm

மீண்டெழுதல்

அழிக்கப்பட்ட நகரிலேயே புது அவதாரம் எடுத்து, தம் மக்களையும் போராளிகளையும் இழந்த இடத்திலேயே தம் இறைமையை மீட்பதற்கு சின் பையின் உறுதியெடுக்க, அதனைத் தொடர்ந்து, அதன் இராணுவக் கட்டமைப்பென கூறப்படுகின்ற அயர்லாந்து குடியரசு இராணுவம் – ஐ.ஆர்.ஏ (Irish Republican Army -IRA) ) அயர்லாந்தின் சுதந்திரத்துக்கான கெரில்லா போராட்டத்தை ஆரம்பித்தது. (அயர்லாந்து தொண்டர்கள் என்ற இராணுவ அமைப்பே 1916 தோல்விக்குப் பின்னர் ஜ.ஆர்.ஏ ஆக மாற்றம் பெற்றதென பரவலாக கருதப்படுகிறது.)

1919ல் ஆரம்பித்த சுதந்திரத்திற்கான போர் இருதரப்புக்குமிடையில் ஏற்பட்ட போர்நிறுத்தத்தை தொடர்ந்து 1921 ல் முடிவுக்கு வந்தது. அதன் பிரகாரம், ஆங்கிலேயருக்கும் அயர்லாந்துக்குமிடையில் ஒப்பந்தம் ஒன்று கைச்சாத்திடப்பட்டது. அதன் தொடர்ச்சியாக கத்தோலிக்கர்கள் வாழும் சுதந்திர அயர்லாந்து அரசாக ஒரு பகுதியும், புரொட்டஸ்தாந்தினர் வாழும் வடஅயர்லாந்து இன்னொரு பகுதியாகவும் இரண்டாகப் பிரிக்கப்பட்டு, வட அயர்லாந்து ஐக்கிய இராச்சியத்தின் ஒரு பகுதியாக இணைக்கப்பட்டது. இந்த ஒப்பந்தத்தை ஐ.ஆர்.ஏயின் ஒரு பகுதியினர் எதிர்த்தனர்.

இதனோடு ஆரம்பித்த ஐ.ஆர்.ஏயின் பிளவு, காலத்துக்கு காலம் பல பிரிவுகளாக உருவெடுத்தது. அதேவேளை, அரசியல் இயக்கமான சின் பையினுக்குள்ளும் உள்ளக முரண்பாடுகள் தோன்றி சின் பையினுலிந்து ஒரு தொகுதியினர் வெளியேறி Fianna Fáil என்ற பிறிதொரு அமைப்பை தோற்றுவித்து தேர்தல்தலில் போட்டியிட்டு வெற்றியும் பெற்றனர். இவ்வாறு, அரசியல் அமைப்பான சின் பையினுக்குள்ளும் ஆயுத அமைப்பான ஐ.ஆர்.ஏக்குள்ளும் பிளவுகளும் பிரிவுகளும் தோன்றின, தொடர்ந்தன.

எது எப்படி இருப்பினும், ஐக்கிய இராச்சியத்தின் சகல நேரடிக் கட்டுப்பாடுகளிலிருந்தும் விடுதலைபெற்று, இயேசுபிரான் மரித்து அவர் மீண்டும் உயிர்த்தெழுந்த காலப்பகுதியில், அதாவது 18 ஏப்ரல் 1949 அயர்லாந்து குடியரசாக பூரணசுதந்திரத்துடன் மிளிரத்தொடங்கியது.

அடிப்படைகளில் விட்டுக்கொடுப்பில்லை

இருப்பினும், அயர்லாந்துக்கு உரித்தான வட அயர்லாந்தின் ஆறு தொகுதிகள் ஐக்கிய இராச்சியத்தோடு இருந்தமை அயர்லாந்தை உறுத்திக்கொண்டேயிருந்தது. முரண்பாடுகள் தொடர்ந்த போதும் சின் பையினும் ஜ.ஆர்.ஏயும் பிளவுபடாத ஐக்கிய அயர்லாந்தை வலியுறுத்தி வந்தன. இதன் நிமிர்த்தம், 1969 தொடக்கம் 1967 வரை ஐ.ஆர்.ஏயின் தாக்குதல்கள் தொடர்ந்தது. மறுபுறம், பிரித்தானியப் படைகளின் தாக்குதல்களும் தொடர்ந்தது.

பிரித்தானியப் படைகளின் பொதுமக்களுக்கு எதிரான தாக்குதல்கள் ஐ.ஆர்.ஏக்கான ஆதரவுத் தளத்தை பலப்படுத்தியதோடு, சுதந்திர அயர்லாந்தே தமக்கான தீர்வாக அமையும் என்ற சிந்தனையையும் தொடர்ந்து தூண்டியது. 1977ல் ஐ.ஆர்.ஏ மீள ஒருங்கிணைக்கப்பட்டது. இவர்களுக்கு பலஸ்தீன விடுதலை இயக்கம் உட்பட வேறு பல வெளிநாட்டு உதவிகளும் கிடைத்தது. 1981 ல் ஐ.ஆர்.ஏயின் ஏழு அங்கத்தவர்கள் உட்பட பத்துபேர் உண்ணா நோன்பிருந்து அயர்லாந்தின் சுதந்திரத்துக்காக உயிர்நீத்தார்கள்.

உண்ணாவிரதத்துக்கோ அயர்லாந்தின் உணர்வுகளுக்கோபிரித்தானியா மதிப்பளிக்கவில்லை. ஆனால், இது அயர்லாந்தின் போராடும் உணர்வின் இன்னுமொரு பரிமாணத்தைக் காட்டியதோடு, பிரித்தானியாவின் அடக்குமுறை நேரடியாகவோ மறைமுகமாகவோ தொடர்ந்தாலும் அயர்லாந்து அடிபணியப்போவதில்லை என்பதை எடுத்துக் காட்டியது.

சமகாலத்தில், சின் பையினும் ஐக்கிய அயர்லாந்து உருவாக்கத்திற்கான அரசியல் முன்னெடுப்புகளை மேற்கொண்டுவந்தது. உண்ணாவிரதத்திற்குப் பிற்பாடு, ஆயுதப் போராட்டத்தை முடிவுக்கு கொண்டுவந்து, அயர்லாந்தின் சுதந்திரப் போராட்டத்தை, அரசியல் சனநாயகப்படுத்துவதற்கு முயற்சித்தார்கள் சின் பையினின் முக்கிய தலைவர்களான ஜெரி அடம்சும் ( Gerry Adams) மார்ட்டின் மக்கின்னசும் (Martin McGuiness).

இதற்குப் பிற்பாடும் பல்வேறு முரண்பாடுகள் வெவ்வேறு பக்கங்களிலிருந்த எழுந்தது. ஆயினும், இறுதியில் 1998ல் பெரியவெள்ளிஉடன்படிக்கை(Good Friday Agreement) அல்லது பெல்பாஸ்ட் உடன்படிக்கை (Belfast Agreement) கைச்சாத்திடப்பட்டது. இது அதிகாரப் பரவலாக்கலுக்கும், வட அயர்லாந்து தொடந்தும் ஐக்கிய இராச்சியத்தின் அங்கமாக இருக்க ஒப்புதல் அளித்தது. 28 யூலை 2005ல் தமது போரியல் நடவடிக்கைகளை முடிவுக்கு கொண்டுவருவதாக ஐ.ஆர்.ஏ அறிவித்தது.

அரசியல் போராட்டம், ஆயுதப் போராட்டம், போர் நிறுத்த உடன்பாடுகள், சமாதானப் பேச்சுவார்த்தைகள், புரிந்துணர்வு ஒப்பந்தங்கள் என்று நீடித்த போதும் பிரித்தானியாவின் கட்டுப்பாட்டுக்குள் இருக்கும் வடஅயர்லாந்து, அயர்லாந்து குடியரசுடன் இணைக்கப்பட்டு ஐக்கிய அயர்லாந்து உருவாக வேண்டும் என்ற இலட்சியத்தில் சின் பையின் தொடந்தும் உறுதியாக இருந்து வருகிறது. அதன் வெளிப்பாடே, ஐக்கிய அயர்லாந்தின் உருவாக்கத்திற்கான குரலை ஐக்கிய இராச்சியத்தின் யூன் 23 வாக்கெடுப்பு முடிவுகள் வெளிவந்த பின்னும் உரத்து கூறியுள்ளது சின் பையினின் தலைமை.

இதேவேளை, வட அயர்லாந்தின் கணிசமான மக்களும் அயர்லாந்து குடியரசுடன் இணைவதற்கான தமது விருப்பத்தை வெளிப்படுத்தியுள்ளதோடு, அயர்லாந்து குடியரசின் கடவுச்சீட்டுக்களுக்கும் விண்ணப்பிக்கத் தொடங்கியுள்ளனர். ஐரோப்பிய ஒன்றியத்திலிருந்து ஐக்கிய இராச்சியம் வெளியேறுவதென்ற பொதுவாக்கெடுப்பு முடிவுகள் வடஅயர்லாந்து மக்களின் முடிவுகளை துரிதப்படுத்தியிருப்பினும், வட அயர்லாந்து மக்கள் மத்தியில் அயர்லாந்து குடியரசுடன் தாம் இணைய வேண்டும் என்ற மனமாற்றம் இதற்கு முன்னரே துளிர்விடத் தொடங்கிவிட்டது.

இதற்கு அயர்லாந்தின் அடையாளத்தை நிலைநிறுத்துவதோடு, பிரித்தானியாவின் சட்ட அதிகாரத்தை முடிவுக்கு கொண்டுவர முயன்ற அயர்லாந்தின் அரசியல் பீடங்களுக்கும், அயர்லாந்தின் சுதந்திரத்தை, அயர்லாந்துக்கான சர்வதேச அங்கீகாரத்தை உறுதிப்படுத்துவதில் முதன்மை பாத்திரம் வகித்த, புலம்பெயர்ந்து உலகின் பல பாகங்களிலும் வாழும் அயர்லாந்து மக்களை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் அமைப்புகளுக்கும் இடையில் நிலவிய வினைத்திறன் மிக்க கூட்டுச் செயற்பாடுகள் வழிவகுத்தன.
புலம்பெயர் அயர்லாந்து மக்கள்

அயர்லாந்தில் இடம்பெற்ற சுதந்திரத்துக்கான போர் பலமில்லியன் அயர்லாந்து மக்களை உலகெங்கும் புலம்பெயர வைத்தது. அயர்லாந்து குடியரசில் வாழும் அயர்லாந்து மக்களின் எண்ணிக்கையோ சுமார் 4.6 மில்லியன். ஆனால், அயர்லாந்தை அடியாகக் கொண்ட சுமார் 70 மில்லியனுக்கு மேற்பட்ட அயர்லாந்து மக்கள் உலகெங்கும் பரந்து வாழ்கிறார்கள். புலம்பெயர்ந்த அயர்லாந்து மக்கள், உலகில் பலம் வாய்ந்த புலம்பெயர்ந்த சமூகக் கட்டமைப்புகளில் முக்கியமான தரப்பாகும். அவர்கள் தனித்து உணர்வுரீதியான செயற்பாடுகளுடன் மட்டும் தமது நடவடிக்கைகளை மட்டுப்படுத்தவில்லை. மாறாக,  அயர்லாந்து குடியரசின் சுதந்திரம் தொடங்கி ஐக்கிய அயர்லாந்தின் உருவாக்கம் வரை சொந்த நிகழ்ச்சி நிரலில் நேர்த்தியான நிர்வாக முகாமைத்துவத்தோடு தமக்குரிய செயற்திட்டங்களை முன்னெடுத்து வருகிறார்கள்.

GA-BC

இவர்களுடைய செயற்த்திறன் மிக்க நடவடிக்கையின் விளைவால், அமெரிக்காவின் சனாதிபதியாக பில் கிளின்டன் அவர்கள் இருந்தபோது, சின் பையினின் முக்கிய தலைவரான ஜெரி அடம்ஸ் அவர்கள் அமெரிக்காவில் நுழைவதற்கான அனுமதி வழங்கப்பட்டது. ஐ.ஆர்.ஏயை பயங்கரவாத அமைப்பாக குறிப்பிட்டு அதனோடு ஜெரி அடம்ஸ் தொடர்புபடுத்தப்பட்டதோடு, ஜெரி அடம்ஸ் அமெரிக்காவுக்குள் நுழைவதை அமெரிக்கா இராசாங்க திணைக்களம் முழுமையாக எதிர்த்தது. ஆயினும், இறுதியில் புலம்பெயர்ந்து அமெரிக்காவில் வாழும் அயர்லாந்து மக்கள், அமெரிக்காவின் தீர்மானம் மெற்கொள்ளும் தரப்புகளை இலக்குவைத்து மேற்கொண்ட நேர்த்தியான பரப்புரைகளும் செயற்திட்டங்களும் ஜெரி அடம்ஸ் அமெரிக்காவுக்குள் நுழைவதை உறுதிப்படுத்தியது.

நாற்பத்தெட்டு மணித்தியால அனுமதிதான் கிடைத்ததாயினும், இது சர்வதேச ரீதியில் சீன் பையின் தனிமைப்படுத்தப்பட்டதை முறியடிக்க பக்கத்துணையாக மாறியது. உலகெங்கும் பரந்து வாழ்ந்தாலும் தமது அடி அயர்லாந்து என்ற அடையாளத்துக்கு இன்றும் முக்கியத்துவம் கொடுக்கிறார்கள் அயர்லாந்தை அடியாகக் கொண்டவர்கள்.

1916 எழுச்சி தோல்வியில் முடிந்த போதும் அது அயர்லாந்தின் விடுதலைக்கு வித்தாக அமைந்தது. ஆதலாலேயே, அடக்குமுறைக்கு அடிபணிய மறுத்த அயர்லாந்தின் பதினாறு போராளிகள் படுகொலைசெய்யப்பட்ட நினைவேந்தல் நிகழ்வுகள் நூறாவது ஆண்டிலும் அயர்லாந்தில் கடந்த மார்ச், ஏப்ரல் மற்றும் மே மாதங்களில் உணர்வுபூர்வமாகவும் எழுச்சிபூர்வமாகவும் இடம்பெற்றது.

சமகாலப்பகுதியில், அயர்லாந்து புலம்பெயர் சமூகங்கள் வாழுகின்ற பல்வேறு நாடுகளிலும் இந்த நினைவேந்தல் நிகழ்வுகள் உணர்வுபூர்வமாக நினைவுகூரப்பட்டது. இந்த நினைவேந்தல் நிகழ்வுகள், சுதந்திரப் போராட்டத்தையும் அதற்காக வீழ்ந்தவர்களையும் கௌரவிப்பதாக அமைந்தது. கூட்டு நினைவுகூரல் என்பது அயர்லாந்தின் வரலாற்றோடு பின்னிப்பிணைந்ததாக இருந்துவருகிறது. அது, அயர்லாந்தின் எழுச்சியிலும் அயர்லாந்தின் அடையாளத்தை கட்டமைப்பதிலும் பங்கு வகிக்கிறது.

ஈழத்தமிழர்களுடனான தொடர்பு

மே 2009ல் ஈழத்தமிழர்கள் மீதான இனஅழிப்பு இடம்பெற்ற பின், அவர்களுக்கு மரியாதை செலுத்தும் முகமாகவும், அவர்களின் ஆத்மா சாந்தியடையவும் வேண்டி அயர்லாந்திலுள்ள கணிசமான கத்தோலிக்க தேவாலயங்களில் மணியோசையை தொடர்ந்து அமைதி வணக்கமும் செலுத்தப்பட்டது.

சனவரி 2010ல் டப்ளினில் கூடிய மக்கள் தீர்ப்பாயம் இலங்கைத் தீவில் ஈழத்தமிழர்களுக்கு எதிராக சிறீலங்கா அரசு போர்க்குற்றம் மற்றும் மானுட குலத்திற்கு எதிரான குற்றங்களை புரிந்துள்ளது. இனஅழிப்பு தொடர்பாக மேலதிக விசாரணைகள் தேவையென அறிவித்தது. இதன் நிமிர்த்தமே, டிசம்பர் 2013ல் ஜேர்மனியின் பிறேமன் நகரில் கூடிய மக்கள் தீர்ப்பாயம் ஈழத்தமிழர்களுக்கு எதிராக சிறீலங்கா அரசு இனஅழிப்பை மேற்கொண்டுள்ளது என்ற தீர்ப்பை வழங்கியது.

அழிவுகளுக்கு மத்தியிலும் சுதந்திரத்துக்கான பயணத்தைத் தொடர்ந்து இலட்சியத்தை அடைந்த தேசம் எமக்கான பாடத்தை மட்டும் சொல்லிநிற்கவில்லை. மாறாக, ஈழத்தமிழர்களின் நீதிக்காக சில பங்களிப்புகளையும் வழங்கியுள்ளது.

பாதிக்கப்பட்ட ஈழத்தமிழர்களை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் தமிழர் தாயக அரசியல் தரப்புகளும், தமிழர் தாயகத்தை மையப்படுத்திய புலம்பெயர் தமிழ் அமைப்புகளும், நீதி மறுப்பும், தமிழின அடையாள அழிப்பும் மிகநுட்பமாக முன்னெடுக்கப்பட்டு வருகின்ற சூழலில், தமிழர் தேச நலனை அடைவதற்காக என்ன செய்யப் போகிறார்கள்? எப்படிச் செய்யப் போகிறார்கள்?

மாறிவரும் உலக ஒழுங்கையும், சுதந்திரத்திற்காக போராடிய, போராடிக்கொண்டிருக்கும் அனுபவங்களையும் வரலாறுகளையும் மனதிற் கொண்டு, தமிழர் தேச அணுகுமுறைகளிலும் உபாயங்களிலும் மாற்றம் ஏற்படாதவிடத்து, தமிழர்களின் இலட்சியப் பயணம் மேலும் பல நெருக்கடிகளை எதிர்கொள்வதோடு, இலக்கிலிருந்து இன்னும் தூர விலகிவிடும்.

July 12, 2016

அயர்லாந்து: இலட்சியத்தில் உறுதியுடன் தொடர்ந்து போராடும் தேசம் தோற்காது – I

Filed under: Uncategorized — Nirmanusan @ 11:39 am

பிரித்தானியாவின் வட அயர்லாந்து மீதான சட்ட அதிகார எல்லையை முடிவுக்குக் கொண்டுவர முயன்று கொண்டிருந்த சின் பெயின் (Sinn Féin), ஐரோப்பிய ஒன்றியத்திலிருந்து வெளியேறுவதற்கு ஆதரவாக பிரித்தானிய வாக்களிப்பு முடிவுகள் வெளிவந்ததையடுத்து, ஐக்கிய அயர்லாந்து உருவாக்கத்துக்கு மீண்டும் முக்கியத்துவம் கொடுக்கத் தொடங்கியுள்ளது.

இதன் அங்கமாகவே, குறித்த வாக்களிப்பு முடிவு தொடர்பான செய்திகள் வெளிவந்து குறுகிய நேரத்துக்குள்ளேயே, வட அயர்லாந்தின் சனநாயக திடசங்கற்பத்தை ஆங்கில வாக்குகள் தடம்புரள வைத்துள்ளன. இது, ஐக்கிய அயர்லாந்தின் தேவையை மீளவும் கோடிட்டு காட்டுகிறது என சின் பையினின்த லைமைத்துவம் தெரியப்படுத்தியுள்ளது. வடஅயர்லாந்தின் 56ம% மக்கள் ஐக்கிய இராச்சியம் ஐரோப்பிய ஒன்றித்திற்குள் தொடர்ந்தும் அங்கம் வகிக்கவே வாக்களித்திருந்தனர்.

சிதையாத சித்தாந்தம்

பிரித்தானியாவின் பிரித்தாளும் தந்திரத்துக்குள் சிக்கிய அயர்லாந்துக்கே உரித்தான வடஅயர்லாந்து, மீண்டும் அயர்லாந்து குடியரசுடன் இணைக்கப்பட்டு ஐக்கிய அயர்லாந்து உருவாகும் என்ற போராட்டம் நீண்டது. அயர்லாந்தின் சுதந்திரத்துக்கான ஆயுதப் போராட்டத்தை நடாத்திய அயர்லாந்து குடியரசு இராணுவம் – ஐ.ஆர்.ஏ (Irish Republican Army -IRA) பின்னர் ஐக்கிய அயர்லாந்தையும் வலியுறுத்தி தனது தாக்குதல்களை முன்னெடுத்தது. அதேபோன்று, சின் பையின்(Sinn Féin) என்ற அயர்லாந்தின் முதன்மையான அரசியல் அமைப்பு அரசியல் போராட்டத்தை சுமார் நூறு வருடங்களாக மேற்கொண்டுவருகிறது. சின் பையினின் ஆயுத அமைப்பே ஐ.ஆர்.ஏ என்ற குற்றச்சாட்டுக்கள் தொடர்ந்தாலும் சின் பையினின் அயர்லாந்தின் சுதந்திரத்துக்கான போராட்டம் தடைகளை தகர்த்து முன்னகர்ந்தது.

ஆங்கில அதிகாரத்தை அயர்லாந்தில் நிலைநிறுத்த முயற்சித்த பிரித்தானியர்களுக்கும், தனித்துவத்தையும் தன்னாட்சியைiயும் நிலைநிறுத்த போராடிய அயர்லாந்து குடியரசுக்குமிடையிலான மோதுகை சுமார் எண்ணூறு வருட வரலாற்றைக் கொண்டது. ஆயினும், கத்தோலிக்கர்களை பெரும்பான்மையாகக் கொண்ட அயர்லாந்தை புரொட்டஸ்தாந்தை பெரும்பான்மையாகக் கொண்ட ஐக்கிய இராச்சியத்துடன் 1801ல் இணைத்த போது தீவிர ஆயுத மோதல்களுக்கான அடித்தளமிடப்பட்டது.

விடுதலைக்கான வித்து

பிரித்தானியாவின் பிடிக்குள் அயர்லாந்து கடுமையாக சிக்குண்டிருந்த காலம். அந்நிய ஆக்கிரமிப்புக்குள்ளும் அடக்குமுறைக்குள்ளும் தொடர்ந்தும் வாழமுடியாது. எம்மை எதிர்த்து நிற்பது எம்மைவிட பலம்வாய்ந்த படைகள் என்றாலும் எமது தேசத்தின் சுதந்திரத்திற்காக நாம் போராடியே ஆகவேண்டும் என்ற முடிவு அயர்லாந்தின் புரட்சியாளர்களால் எடுக்கப்பட்டது. எடுக்கப்பட்ட முடிவை அமுல்படுத்துவதற்காக இயேசுபிரான் மரித்து அவர் மீண்டும் உயிர்த்தெழுந்த காலப்பகுதி நிர்ணயிக்கப்படுகிறது.

அதன் நிமிர்த்தம் இந்த எழுச்சி Easter Rising (ஈஸ்டர் எழுச்சி) என பெயரிடப்பட்டு
24 ஏப்ரல் 1916 வெடித்தது. இருப்பினும், எழுச்சி ஆரம்பிப்பதற்கு அண்மித்த நாட்களில் தலைமைத்துவத்திற்கு இடையில் உறுதியற்ற தன்மையும், உடன்பாடற்ற தன்மையும் காணப்பட்டது. இது, போராளிகளுக்கு மத்தியில் குழப்பத்தை உண்டுபண்ணியதோடு தாக்குதல் திட்டத்தை பிற்போட நிர்ப்பந்தித்தது. அத்துடன், அயர்லாந்து தொண்டர்கள் (Irish Volunteers) படைப்பிரிவைச் சார்ந்த பல நூற்றுக்கணக்கானவர்கள் தமது தலைமைத்துவத்தின் வேண்டுதலுக்கு இணங்க தாக்குதல்களில் இறங்கவில்லை. ஆதலால், பிரசைகள் இராணுவம் (Citizen Army) என்ற மற்றைய அமைப்பின் படைப்பிரிவே பெரும்பாலான தாக்குதல் நடவடிக்கைகளில் இறங்கியது. அத்துடன், ஜேர்மனியிடம் இருந்து கிடைக்கும் என எதிர்பார்க்கப்பட்ட ஆயுதங்களும் இராணுவத் தளபாடங்களும் வழங்கல் தடைப்பட்டதால் உரிய நேரத்திற்கு வந்தடையவில்லை. இத்தகைய உறுதிப்பாடற்ற தன்மைகளால், ஆரம்பத்தில், அயர்லாந்து தழுவிய ரீதியில் நடாத்தப்படுவதாக திட்டமிடப்பட்ட புரட்சி இறுதியில் டப்ளின் நகரத்தை பிரதானமாகக் கொண்டு மட்டுப்படுத்தப்பட்டது.

டப்ளின் நகரில் அமைந்திருந்த பொதுத் தபால் நிலையம் உட்பட்ட கேந்திர முக்கியத்துவம் மிக்கதாக கருதப்பட்ட இடங்களை புரட்சியாளர்கள் கைப்பற்றினார்கள். கைப்பற்றிய பொதுத் தபால் நிலைய படிக்கட்டுக்களில் சக போராளிகள் புடைசூழ நின்ற பற்றிக் பியேஸ் (Patrick Pearse) அவர்கள் அயர்லாந்து மக்களுக்கான அயர்லாந்து குடியரசின் அதிகாரபூர்வ அறிக்கையை வாசித்தார். கடவுளினதும் மரணித்த எங்கள் சந்திதியின் பெயரிலும், தேசத்தின் பழைய மரபை அயர்லாந்து அன்னை எங்கள் ஊடாக பெற்றுக்கொள்கிறாள். தனது கொடிக்குக் கீழ் அணிதிரள அழைக்கும் அயர்லாந்து அன்னை, தனது சுதந்திரத்திற்காக போராடுவதற்கு அழைக்கிறார் என்ற தொனிப்பட்ட அந்த அறிக்கை நீண்டு சென்றது. அயர்லாந்து குடியரசை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் கொடியும் ஏற்றப்பட்டது. அந்தநிறங்களே அயர்லாந்தின் தேசியக்கொடியை இன்றுவரை அலங்கரிக்கின்றன.

Screen Shot 2016-07-12 at 9.34.07 PM

தவிர்க்கமுடியாத தோல்வி

போராட்டம் தொடங்கிய அடுத்த நாளே பெருமளவான பிரித்தானியா படைகள் டப்ளின் நகரில் வந்து குவிந்தனர். இராணுவ ஆட்சி பிரகடனப்படுத்தப்பட்டது. மூன்றாவது நாள், பிரித்தானிய படைகளின் இராணுவ நடவடிக்கை ஆரம்பித்தது. துப்பாக்கி ரவைகளும், குண்டுகளும் முடிவடைந்த பின் ஒரு முனையில் இருந்த போராளிகள் பிரித்தானியப் படைகளிடம் சரணடைகின்றனர். அதனைத் தொடர்ந்து நகரத்துக்குள் நுழைந்த பிரித்தானியப் படையினருக்கு உணவு வழங்கி வரவேற்றார்கள் அயர்லாந்து மக்கள்.

இன்னொரு முறையில் தீவிர மோதல்கள் தொடர்ந்தது. அதில் பிரித்தானியப் படைகளுக்கு பாரிய இழப்பு ஏற்பட்டது. இதனைத் தொடர்ந்து ஜெனரல் சேர் ஜோன் கிரென்பெல் மக்ஸ்வேல் பிரித்தானியாவிலிருந்து களமிறக்கப்பட்டார். தீவிர தொடர் மோதல்களால் நகரத்தின் பல்வேறு பகுதிகளுக்கும் தீ பரவியது. பொதுத் தாபால் நிலையத்திலிருந்தும் போராளிகளை பின்வாங்குமாறு கட்டளை பிறப்பித்தார் பற்றிக் பியேஸ். போராக மாறிய போராட்டத்தின் ஆறாவது நாள் நிபந்தனையற்ற சரணடைவுக்கு போராளிகள் நிர்ப்பந்திக்கப்பட்டார்கள்.

ஆறு நாட்களில் தோல்வியில் முடிந்த Easter Rising ல் சில நூற்றுக்கணக்கான மக்கள் பலியாகினார்கள். Easter Rising ற்கு நேரடியாகவோ மறைமுகமாகவோ ஆதரவு வழங்கினார்கள் என்ற சந்தேகத்தின் பெயரில் 3000 மேற்பட்ட அயர்லாந்து மக்கள் கைதுசெய்யப்பட்டனர். டப்ளின் நகரம் அழிவடைந்தது.

அயர்லாந்தின் சுதந்திரத்திற்கான புரட்சிக்கு தலைமை வகித்த அயர்லாந்தின் போராளிகள் அடையாளம் காணப்பட்டு தொடர்ச்சியாக படுகொலை செய்யப்பட்டனர். பிரித்தானியப் படைகளின் காரணமற்ற கைதுகளும் தடுத்து வைப்புகளும் ஆத்திர அலையை அயர்லாந்து மக்களிடம் ஏற்படுத்தியது.

ஈற்றில் மக்கள் மயப்படுத்தப்படாத போராட்டம், தலைமைத்துவங்களுக்கிடையில் நிலவிய முரண்பாடுகள், திட்டமிடல், தொடர்பாடல், ஒருங்கிணைப்பு மற்றும் கட்டளை வழங்கலில் காணப்பட்ட பலவீனங்கள் போன்றவற்றால் Easter Rising தோல்வியில் முடிந்தது.

தோல்விக்கு பின்னர் தோன்றிய மக்கள் எழுச்சி

அந்தப் பொழுதுகளில் விடுதலைப் பொறியொன்று வெளிக் கிளம்புமென்று யாரும் எதிர்பார்த்திருக்கவில்லை. நிலைமை மாறியது. தோல்வியிலிருந்து தோற்றம் பெற்றது சுதந்திரத்துக்கான திறவுகோல். இழப்புகள், வலிகள், தோற்றுப்போனோம் என தோற்றிய எண்ணப்பாடுகள், தொடர்ந்த அவமானங்களும் அடக்குமுறையும் மக்களை அயர்லாந்தின் சுதந்திர போராட்டத்துக்கு ஆதரவு வழங்கத் தூண்டியது.

பற்றிக் பியேஸ் உட்பட Easter Rising ற்கு முன்னிலையிருந்து செயற்பட்ட பலரும் தேசியவாதத்தின் அடிப்படையில் தோன்றிய எழுத்தாளர்களாக, கவிஞர்களாக, அரசியல் செயற்பாட்டாளர்களாக இருந்தார்கள். எங்களை அழிப்பதன் ஊடாக அயர்லாந்தின் சுதந்திர தாகத்தை அழிக்க முடியாது. நாம் மரணித்தாலும் சுதந்திரத்தில் விருப்புக்கொண்ட எமது எதிர்கால சந்ததி தொடர்ந்து போராடும். நாம் விட்டுச் செல்லும் வரலாறும் எமது அர்ப்பணிப்புகளும் வீண் போகாது என்ற தொனிப்பட்ட பற்றிக் பியேஸ் போன்றவர்களின் எழுத்துக்களும் பேச்சுக்களும் அயர்லாந்தின் தேசியவாதத்தை பலப்படுத்தியிருந்தது.

இதன் காரணமாகவே, படுகொலைசெய்யப்பட்ட உடல்களை உறவினர்களிடம் கையளிக்கக்கூடாது என்ற கருத்தை பிரித்தானியா கட்டளைத் தளபதியான கிரென்பெல் மக்ஸ்வேல பிரித்தானியவின் அன்றைய பிரதமர் அஸ்குயித் (Asquith) அவர்களுக்கு தெரியப்படுத்தினார். ஏனெனில், அயர்லாந்தில் வேரூன்றத் தொடங்கிய தேசியவாதம் இந்த உடலங்களை கண்டதும் கிளர்ந்தெழும். அது ஒரு எழுச்சியாக மாறும் என்ற எண்ணமே உடலங்களை கையளிக்கக் கூடாது என்ற அவரது நிலைப்பாட்டுக்கு காரணமாகும்.

இது போன்ற விடயங்கள், அயர்லாந்து மக்களின் ஆத்திரத்தையும் சுதந்திரத்துக்கான அபிலாசையையும் இரட்டிப்பாக்கியதுடன் விடுதலைக்கான வேட்கைக்கு வித்திட்டது.

அயர்லாந்தையும் உள்ளடக்கிய ஐக்கிய இராச்சிய நாடாளுமன்றத் தேர்தல் 1918ல் இடம்பெற்றது. இதில் அயர்லாந்தின் சுதந்திரத்துக்காக போராடிய சின் பையின்(Sinn Féin) அமைப்பும் போட்டியிட்டு அமோக வெற்றியீட்டியது. பிரித்தானியர்களுக்கு சார்பானவர்கள் அயர்லாந்தில் தெரிவுசெய்யப்படுவதை தவிர்க்கும் நோக்கோடும் தாமே அயர்லாந்து மக்களின் அரசியல் பிரதிநிதிகள் என்பதை வெளிப்படுத்தும் எண்ணத்தோடும் ஒரு தந்திரோபாயமாகவே சின் பெயின் ஐக்கிய இராச்சியம் நடாத்திய தேர்தலில் பங்குபற்றியது. ஆயினும், ஐக்கிய இராச்சிய நாடாளுமன்றத்தில் அமர்வதை புறக்கணித்தார்கள். அத்துடன், அரசியல் போராட்டத்தின் அங்கமாக, அயர்லாந்துக்கான நாடாளுமன்றத்தை கூட்டி அயர்லாந்தின் சுதந்திர பிரகடனத்தை வெளியிடுவதற்காக போரினால் சிதைக்கப்பட்ட டப்ளின் நகரில் 1919ல் ஒன்றுகூடினார்கள்.

(தொடர்ச்சி அடுத்த வாரம்…)

July 3, 2016

பிரித்தானியாவின் பின்வாங்கல் – ஸ்கொட்லாந்தின் முன்நகர்வு -சமகால உலக ஒழுங்கை மாற்றியமைக்கும் முடிவு

Filed under: Uncategorized — Nirmanusan @ 7:22 am

ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தில் பிரித்தானியா தொடர்ந்தும் இணைந்திருப்பதா அல்லது பிரிந்து செல்வதா என்பதை தீர்மானிப்பதற்காக, பிரித்தானிய மக்களிடையே நடாத்தப்பட்ட பொது வாக்கெடுப்பில், 51.9% பிரித்தானியர்கள் பிரிந்து செல்வதென முடிவெடுத்துள்ளார்கள். இந்த முடிவானது, பிரித்தானியாவில் மட்டும் தாக்கத்தை செலுத்தப்போவதில்லை. மாறாக, சமகால உலக ஒழுங்கை மாற்றியமைக்கப்போகிறது. இதில் குறிப்பாக அரசியல், பொருளாதாரம் சார்ந்த விடயங்கள் பெரும்பங்கினை வகிக்கப் போகின்றன.

Bபொது வாக்கெடுப்பு முடிவுகள் வெளிவந்து அடுத்த சிலமணித்தியாலங்களுக்குள், உலகளாவிய ரீதியில் சீனா தவிர்ந்த ஏனைய நாடுகளின் பங்குச்சந்தை ஆட்டம் காணத்தொடங்கியது. சீனாவின் சந்தை கூட யூன் 24ம் திகதி 1% வீழ்ந்தது. ஆயினும், யூன் 27ம் திகதி மீண்டெழுந்துவிட்டது. பிரித்தானிய பவுண்சின் பெறுமதி 1985 ஆம் ஆண்டிற்குப் பிறகு முதற்தடவையாக பெரும்வீழ்ச்சி கண்டது.

மறுபுறம், ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தினதும் பிரித்தானியாவினதும் எதிர்காலம் கேள்விக்குள்ளாகியுள்ளது. அதேவேளை, ஸ்கொட்லாந்து தேசம் தாம் சுதந்திர நாடாக மலர்வதற்கான செயற்திட்டங்களை ஆரம்பித்துள்ளது. இருப்பினும், எதனையும் உறுதிபடக் கூறக்கூடியதாக இன்றைய சூழல் இன்னும் கனியவில்லை. ஆயினும், உலக அரசியலில் வல்லன வாழும், பலம் நிர்ணயிக்கும் என்பது மீண்டும் ஒரு தடவை நிரூபிக்கப்படப் போகிறது.

ஒரு காலத்தில் உலகின் பெரும்பாலான பகுதிகளை ஆண்ட பிரித்தானியா இன்று தன்னை தக்கவைத்துக்கொள்வதற்கான பெரும் போராட்டத்தை நடாத்த வேண்டியுள்ளது. ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தை விட்டு நாம் வெளியேறினால், ஐரோப்பிய ஒன்றியம் பலவீனம் அடையும் என எண்ணிய ஐரோப்பிய ஒன்றியத்திலிருந்து பிரிந்து செல்ல வேண்டும் என்ற பிரச்சாரத்தை முன்னெடுத்த பிரித்தானியா அரசியல்வாதிகளுக்கு, இன்று ஐக்கிய இராச்சியம் பிளவுபடுவதை தடுக்க முடியுமா என்ற நிலை தோன்றியுள்ளது.

ஏனெனில், ஐக்கிய இராச்சியம் ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தில் தொடர்ந்தும் இருக்க வேண்டும் என்றே 62% ஸ்கொட்லாந்து மக்களும் மற்றும் 56% வட அயர்லாந்து மக்களும் வாக்களித்திருந்தனர். ஆயினும், ஐக்கிய இராச்சியத்தின் ஒட்டுமொத்த முடிவென்பது ஸ்கொட்லாந்து மற்றும் வட அயர்லாந்து மக்களின் அரசியல் விருப்புக்கு இசைவாக வெளிவரவில்லை. இதனால், தமது தேசங்களின் எதிர்காலத்தை தாமே தீர்மானிக்க வேண்டும் என குறித்த இரண்டு தேசங்களும் முடிவெடுத்துள்ளன. இதில், ஸ்கொட்லாந்து பெரும் முனைப்போடு உடனடியாகவே செயற்படவும் தொடங்கிவிட்டது.

சுதந்திர நாடாக திகழ்ந்த ஸ்கொட்லாந்து 1707 ல் ஐக்கிய இராச்சியத்துடன் இணைக்கப்பட்டது. ஆயினும், அன்றிலிந்தே தாம் தொடந்தும் ஒரு தனிநாடகவே இருக்க வேண்டும் என்ற எண்ணம் ஸ்கொட்லாந்து மக்களின் ஒரு சாராரிடம் காணப்பட்டது. தமது தேசத்தின் சுதந்திரத்தை வலியுறுத்தி காலத்திற்கு காலம் பல்வேறு போராட்டங்களை ஸ்கொட்லாந்து மக்கள் முன்னெடுத்தார்கள். இதற்கு ஸ்கொட்லாந்தின் தேசியக் கட்சி (Scottish National Party – SNP) தலைமை வகித்தது. இருப்பினும், சுதந்திரத்திற்கான இவர்களின் போராட்டங்கள் முழுமையாக வெற்றி பெறவில்லை. ஆனால், அவர்களுடைய ஒவ்வொரு போராட்டமும், தொடர்ச்சியான போராட்டங்களுக்கான அடித்தளத்தையும், எதிர்கால வெற்றிக்கான அடிப்படைகளையும் உருவாக்கியது.

பிரித்தானியாவிலிருந்து ஸ்கொட்லாந்து பிரிந்து செல்வதா இல்லையா என்பதை தீர்மானிப்பதற்கான முதலாவது பொது வாக்கெடுப்பு செப்டெம்பர் 18, 2014ல் இடம்பெற்றது. இதில் பிரிந்து செல்லவேண்டும் என 44.70% மக்களும், பிரிந்து செல்லக்கூடாது என 55.3% மக்களும் வாக்களித்தனர்.

பிரிந்து சென்று தனியரசு அமைப்பதற்கு ஆதரவான  “ஆம்” என்ற வாக்குகளே வெல்லும் என இறுதி நாள் வரை எதிர்பார்க்கப்பட்ட போதும், முடிவு எதிர்மாறானதாகவே இருந்தது.

பிரிந்து சென்றால் ஸ்கொட்லாந்து ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தில் அங்கம் வகிக்க முடியாது என்ற அச்சுறுத்தல், தம்மை நிலைநிறுத்துவதற்கான பொருளாதார வளம் ஸ்கொட்லாந்திடம் இல்லையென்ற பிரிந்து செல்வதற்கு எதிரானவர்களின் பிரச்சாரம் ஒரு புறமும், ஸ்கொட்லாந்து பிரித்தானியாவுடன் இணைந்திருந்தால் பொருளாதார ரீதியான பெரும் ஆதரவு வழங்கப்படும் என பிரித்தானியா வழங்கிய வாக்குறுதி மறுபுறமும் ஸ்கொட்லாந்து பிரிந்து செல்வதற்கு எதிரான இல்லையென்ற வாக்குகள் வெற்றிபெற உதவியது.

பிரித்தானியாவிலிருந்து பிரிந்து சென்றால், ஸ்கொட்லாந்து ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தில் அங்கத்துவம் வகிக்க முடியாது என அச்சுறுத்திய பிரித்தானிய, இன்று ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தை விட்டு வெளியேறுவதற்கு முடிவெடுத்துள்ளது. ஆனால், ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தில் தொடர்ந்து நீடிப்பதற்கே ஸ்கொட்லாந்து வாக்களித்தது. மூலோபாயத்துடன் முன்னெடுக்கப்பட்ட இந்த நகர்வின் ஊடாக, எதனை காரணம் காட்டி ஸ்கொட்லாந்தின் சுதந்திரம் சுமார் 21 மாதங்களுக்கு முன்னர் தடுக்கப்பட்டதோ, இன்று அதனையே காரணமாகக் காட்டி இறைமையும் சுதந்திரமும் உள்ள தேசமாக மலர்வதற்கு ஸ்கொட்லாந்து தன்னை தயார்படுத்துகிறது.

செப்டெம்பர் 2014ல் இடம்பெற்ற பொதுசன வாக்கெடுப்பு முடிவுகள் வெளிவந்த பின், இந்த சந்ததி மட்டுமல்ல, இதற்கு அடுத்த சந்ததிகூட ஸ்கொட்லாந்தின் சுதந்திரத்திற்கான கனவை ஒத்திவைக்கும் எனக் கூறினார்கள் ஸ்கொட்லாந்தின் சுதந்திரத்துக்கு எதிரான தரப்புகள். ஆனால், ஸ்கொட்லாந்தின் சுதந்திரத்திற்கான இரண்டாவது பொதுவாக்கெடுப்புக்கான தயார்ப்படுத்தல்கள் இரண்டு ஆண்டுகள் நிறைவடைவதற்குள் மீண்டும் துளிர்விடத் தொடங்கியுள்ளது.

பொதுசன வாக்கெடுப்பில் ஏற்பட்ட தோல்வியை ஏற்றுக்கொள்வதாக கூறிய ஸ்கொட்லாந்தின் தேசியக் கட்சியின் அன்றைய தலைவரான அலெக்ஸ் சல்மொன்ட் (Alex Salmond ), ஸ்கொட்லாந்து மக்களின் சனநாயக ஆணைக்கு மதிப்பளிப்பதாக தெரிவித்ததாடு, ஸ்கொட்லாந்துக்கு சுதந்திரம் இந்தக் கட்டத்தில் தேவையில்லை என பெரும்பாலனவர்கள் முடிவெடுத்திருக்கிறார்கள். ஆயினும், 1.6 மில்லியன் மக்கள் சுதந்திரம் வேண்டும் என்ற தங்கள் அபிலாசையை வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார்கள். எங்கள் கனவுக்கு எப்போதும் மரணமில்லை என்ற தொனிப்பட்ட கருத்தையும் தெளிவாகவும் உறுதியாகவும் கூறிய அலெக்ஸ் சல்மொன்ட், அரசியலிருந்து விலகி இருந்த பல ஸ்கொட்லாந்து மக்களை இன்று அரசியல்மயப்படுத்தி இருக்கிறோம் எனவும் தெரிவித்தார். ஸ்கொட்லாந்தின் சுதந்திரத்துக்கான போராட்டத்தில் முக்கிய பங்கு வகித்துவரும் அலெக்ஸ் சல்மொன்ட் பொதுவாக்கெடுப்பு வெற்றிபெற வேண்டும் என்பதற்காக 30 மாதங்கள் தொடர்ச்சியாக பிரச்சாரங்களில் ஈடுபட்டிருந்தவர். பொதுசன வாக்கெடுப்பில் தோல்வியடைந்ததைத் தொடர்ந்து தலைமைப் பதவியிலிருந்து விலகினார்.

அதன்பின்னர் ஸ்கொட்லாந்தின் இன்றைய முதன்மை அமைச்சராக இருக்கின்ற நிக்கொல ஸ்ரேயென் (Nicola Sturgeon) ஸ்கொட்லாந்தின் தேசியக் கட்சிக்கு தலைமையேற்றார். அலெக்ஸ் சல்மொன்ட் அவருக்கு ஆதரவாக இருந்து வந்ததோடு ஸ்கொட்லாந்தின் சுதந்திரத்தை மனதிலிருத்தி தொடர்ந்தும் செயற்பட்டுவந்தார். அதன் வெளிப்பாடே ஸ்கொட்லாந்து தொடர்ந்தும் ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தில் அங்கம் வகிப்பதை உறுதிசெய்வதற்காக தற்போது ஐரோப்பிய ஒன்றியத்துடனான இராசதந்திர செயற்பாடுகளில் தீவிரமாக ஈடுபட்டுள்ள நிக்கொல ஸ்ரேயென், ஸ்கொட்லாந்தின் இரண்டாவது பொது வாக்கெடுப்பு தொடர்பாக கருத்துருவாக்கம் செய்வதற்கும் ஊடகங்கை கையள்வதற்குமான பொறுப்பை அலெக்ஸ் சல்மொன்ட்டிடம் கையளித்துள்ளார்.

Nicola

நாற்பத்தைந்து வயதான நிக்கொல ஸ்ரேயென் மூத்த அரசியல்வாதிகள் பலரையம் வியப்பில் ஆழ்த்தக்கூடிய வகையில் தீர்மானங்களை மேற்கொள்பவர். எந்தவிடயத்தையும் ஆழமாக கூர்ந்து கவனித்து நகர்வுகளை மேற்கொள்பவர். 2010ல் இடம்பெற்ற தேர்தலில் ஆறு ஆசனங்களை மட்டுமே பெற்ற ஸ்கொட்லாந்தின் தேசியக் கட்சி 2015 இடம்பெற்ற தேர்தலில் 59 ஆசனங்களில் 56 ஆசனங்களைப் பெற்று பெருவெற்றியீட்டுவதற்கு காரணமாகத் திகழ்ந்தார்.

ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தில் பிரித்தானியா தொடர்ந்தும் இணைந்திருப்பதா அல்லது பிரிந்து செல்வதா என்பதை தீர்மானிப்பதற்கான பொதுவாக்கெடுப்புக்கு விவகாரம் உரிய கவனத்தைப் பெறத்தொடங்கி நிறைவடையும் வரை பிரித்தானிய மற்றும் ஐரோப்பிய ஒன்றியம் குழப்ப நிலையில் இருக்க தெளிவான சிந்தனையோடு செயற்பட்டவர் நிக்கொல ஸ்ரேயென். அதன்காரணமாகவே, பொதுவாக்கெடுப்பு முடிவுகள் வெளிவந்த அடுத்த சில மணித்தியாலங்களிலேயே தனது இலக்கை நோக்கிய பயணத்தில் விரைவாகவும் விவேகமாகவும் செயற்படத் தொடங்கினார்.

ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தில் ஸ்கொட்லாந்து தொடர்ந்தும் அங்கம் வகிப்பதை உறுதிசெய்வதோடு ஸ்கொட்லாந்தின் சுதந்திரத்தையும் இறமையையும் வென்றெடுப்பதற்கான தயார்ப்படுத்தல்களை விவேகமாக முன்னெடுக்கிறார். இவை இரண்டும் ஒன்றோடொன்று நெருங்கிய தொடர்புடையவை. இதில் ஒன்று கைகூடாமல் போனாலும் தனது இலக்கு முழுமையான நலனை அடையாது என்பதை புரிந்து அதற்கேற்றவாறு காய்களை நகர்த்துகிறார்.

தேச விடுதலைக்கான பயணம் நெருக்கடிகள் நிறைந்த நீண்ட பயணம் என்பதை நிக்கொல ஸ்ரேயென் சந்திக்கும் சவால்கள் எடுத்துக் காட்டுகின்றன. ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தில் அங்கம் வகிக்கும் ஸ்பெயின், ஸ்கொட்லாந்து ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தில் தொடர்ந்தும் அங்கம் வகிப்பதை எதிர்க்கிறது. ஸ்கொட்லாந்து கற்றலோனியாவினதும் பாஸ்க் இனங்களினதும் சுதந்திரத்துக்கான முன்னுதாரணமாக மாறிவிடக்கூடாது என்பதற்காக, ஸ்கொட்லாந்தின் முனைப்புகளை முளையிலேயே கிள்ளியெறிய முயல்கிறது ஸ்பெயின். கொசொவோ சுதந்திரத்தை அங்கீகரிக்காத ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தில் அங்கம் வகிக்கும் நாடுகளில் ஸ்பெயின் முக்கியத்துவம் மிக்க நாடாகும்.

அத்துடன், ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தில் பலம்மிக்க நாடான பிரான்சும் எதிர்ப்புத் தெரிவிக்கிறது. ஸ்கொட்லாந்து பிரித்தானியாவின் அங்கமாக உள்ளவரை ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தில் நிலைத்திருக்க முடியாது என்ற பிரான்சின் நிலைப்பாடு, ஸ்கொட்லாந்து சுதந்திரமடைந்தால் மாறாக்கூடும். ஆனால், இது ஒரு நீண்ட பயணம். மறுபுறம் ஸ்கொட்லாந்தின் சுதந்திரத்திற்கான பயணத்தை விரைவுபடுத்தும்.

Scotland.png

இதேவேளை, ஸ்கொட்லாந்து பிரிந்து செல்வதா இல்லையா என்பதற்கான இரண்டாவது பொது வாக்கெடுப்பு நடாத்தப்பட்டால், பிரிந்து செல்வதற்கு ஆதரவான தரப்பு வெற்றியடையும் என்பதற்கான சாத்தியப்பாடு அதிகமாகக் காணப்படுவதால், இரண்டாவது பொது வாக்கெடுப்பு நடாத்தப்படுவதற்கான அனுமதியை பிரித்தானிய நாடாளுமன்றம் இலகுவில் வழங்காது.

ஆயினும், இத்தனை சவால்களையும் அறியாதவர் அல்ல நிக்கொல ஸ்ரேயென். இருப்பினும், ஸ்கொட்லாந்தின் சுதந்திரத்தில் அவர்கொண்டுள்ள பற்றுறுதி எந்த சவால்களையும் எதிர்கொள்ளும் மனோதிடத்தை அவருக்கு வழங்கியுள்ளது. பதினாறு வயதில் ஸ்கொட்லாந்தின் தேசியக் கட்சியில் இணைந்த நிக்கொல ஸ்ரேயென் மூன்று முறை தேர்தலில் தொடர்ச்சியாக தோல்வியுற்றார். ஆயினும், ஸ்கொட்லாந்தின் விடுதலை மீதான விருப்பு தோல்விகளை தாண்டியும் அவரை அரசியலில் நிலைத்திருக்க வைத்தது. அவரது சிறந்த தலைமைத்துவமும் நேர்த்தியான திட்டமிடலும் அவர் தலைமை வகிக்கும் மக்களின் அரசியல் அபிலாசைகளை பூர்த்திசெய்ய வேண்டும் என்ற அவரது திடசங்கற்பமும் ஸ்கொட்லாந்தின் சுதந்திரத்திற்கு மீண்டுமொரு தடவை வழியேற்படுத்தியுள்ளது.

தமிழ் மக்களுக்கான தீர்வை மனதிற்கொண்டு ஸ்கொட்லாந்தின் அரசியல் தொடர்பாக கரிசனை செலுத்துகின்ற தமிழ்த் தரப்புகளும், சரியான தலைமைத்துவம் இன்றி தள்ளாடுகின்ற ஈழத்தமிழர்களும் ஸ்கொட்லாந்தின் தேசியக் கட்சியிலிருந்தும் அதன் தலைமைத்துவத்திலிருந்தும் கற்றுக்கொள்ள வேண்டிய பாடங்களை கவனத்திற்கொள்வார்களா?

May 14, 2016

நாற்பதாவது ஆண்டில் வட்டுக்கோட்டைத் தீர்மானம்: “எமக்கான காலங்களை நாமே உருவாக்குவோம்”

Filed under: Uncategorized — Nirmanusan @ 6:28 pm

வட்டுக்கோட்டைத் தீர்மானத்தின் பிறப்பு

சுதந்திரமும் இறைமையுமுடைய தமிழீழத் தனியரரே தமிழர் தேசத்தின் இருப்பை உறுதிப்படுத்தி பாதுகாக்கும் என்ற வராலற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்த “வட்டுக்கோட்டைத் தீர்மானம்” நிறைவேற்றப்பட்டு நாற்பதாவது ஆண்டில் காலடி பதித்துள்ளது. தமிழர்களின் தனித்துவ அடையாளங்களுக்கு ஆபத்தை ஏற்படுத்தக்கூடிய வகையில், ஒற்றையாட்சியை மையப்படுத்திய சிறீலங்காவின் 1972ம் ஆண்டு அரசியலமைப்பு உருவாக்கப்பட்டமை, “வட்டுக்கோட்டைத் தீர்மானத்தின்” தோற்றத்திற்கும் அதன் வழிவந்த தாயகம், தேசியம், தன்னாட்சி என்ற கோரிக்கைகளுக்கும் வித்திட்டது.

1972ம் ஆண்டு அரசியலமைப்பு உருவாக்கத்தின் போது, ஒற்றையாட்சி அரசியலமைப்பு முறைமை, பௌத்த மதத்துக்கு அதிமுக்கியத்துவம், சிங்களம் மட்டுமே அரசகரும மொழி போன்ற விடயங்களுக்கு சிங்கள பௌத்த மேலாதிக்க மனப்பாங்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்தது. இதனால், 1972ம் ஆண்டு அரசியலமைப்பை தயாரிக்கும் பணிகளிலிருந்து தமிழ் அரசியல் கட்சிகள் வெளிநடப்பு செய்தன. ஏனெனில், குறித்த நகர்வானது, தமிழ் மொழியை, தமிழர்களின் இறமையை, சுதந்திரத்தை, கௌரவத்தை பேராபத்துக்குள் தள்ளுவதோடு, இலங்கைத் தீவில் வழக்கத்திலுள்ள பௌத்தம் தவிர்ந்த ஏனைய மதங்களையும், இனக்குழுமங்களையும் பாதிக்கும் வகையில் முன்னெடுக்கப்பட்டது.

இதனை எதிர்கொள்ளும் முகமாக, தமிழரசுக் கட்சி, அகில இலங்கை தமிழ் கொங்கிரஸ் மற்றும் இலங்கை தொழிலாளர் கொங்கிரஸ் ஆகிய தமிழ் அரசியல் கட்சிகள் ஒன்றிணைந்து, 1972ல் தமிழர் ஐக்கிய முன்னணியை உருவாக்கின. இதுவே, 1975ல் தமிழர் ஐக்கிய விடுதலை முன்னணியாக மாற்றம் பெற்றது.

தமிழர் தேசத்தின் இறைமையை நிலைநிறுத்தி, தமிழர்களின் மரபுவழித் தாயகத்தையும், பண்பாட்டையும் பாதுகாத்து, தமது நிலப்பரப்பில் தம்மைத் தாமே ஆட்சி செய்து, சுயநிர்ணய உரிமையின் அடிப்படையில் தனித்துவமான தேசமாக மிளிரும் சுதந்திர வேட்கையோடு, 14 மே 1976 அன்று, தமிழர் ஐக்கிய விடுதலை முன்னணியின் முதலாவது தேசிய மாநாட்டில் “வட்டுக்கோட்டைத் தீர்மானம்” நிறைவேற்றப்பட்டது. தமிழர்களின் சுதந்திரத்தையும் இறைமையையும் சுயநிர்ணய உரிமையும் உறுதிப்படுத்தும் பொருட்டு சிறீலங்காவின் 1972 அரசியலமைப்பை “வட்டுக்கோட்டைத் தீர்மானம்” நிராகரித்தது.

சமஷ்டி தீர்வை வலியுறுத்தி வந்த தந்தை செல்வாவே, இறுதியில் சுதந்திரமும் இறைமையும் கொண்ட தமிழீழக் தனியரசுக்கு அடித்தளமிட்ட வட்டுக்கோட்டைத் தீர்மானம் நிறைவேற்றப்பட்ட நிகழ்வுக்கு தலைமை வகித்தார்.

இணைந்து வாழமுடியாது என்பதற்கான எடுத்துக்காட்டுகள்

அழகிய இலங்கைத் தீவில் வாழும் இனங்கள் அனைத்தும் ஐக்கியமாக ஆனந்தமாக வாழ வேண்டும் என முதலில் சிந்தித்து செயற்பட்டவர்கள் தமிழ்த் தலைவர்கள். ஆனால், காலத்திற்கு காலம் அந்த முயற்சிகளை சிங்களத் தலைவர்கள் பலவீனப்படுத்தினார்கள். அவற்றில் முக்கியமான சம்பவங்கள் சில கீழே.

இந்து-பௌத்த கல்லூரிகளை ஆரம்பிப்பதற்கான ஒரு நிதியம் சேர்.பொன்.அருணாச்சலம் அவர்களால் 1890 அளவில் தொடங்கப்பட்டது. இருப்பினும், பௌத்த தலைவர்களிடம் காணப்பட்ட பௌத்த மேலாதிக்கப் போக்கு, இந்துக்களுடன் இணைந்து பௌத்த கல்லாரிகளை அமைக்கும் சேர்.பொன்.அருணாச்சலம் அவர்களின் திட்டத்துக்கு முரணாக விளங்கியது. பௌத்த மேலாதிக்க மனப்பாங்கு சேர்.பொன்.அருணாச்சலம் அவர்களின் ‘இரு மத கூட்டுக் கனவை’ கலைத்தது. இதன் வெளிப்பாடே, யாழ்ப்பாணத்தில் இராமநாதன் கல்லூரி மற்றும் பரமேஸ்வராக் கல்லூரி போன்றவை தோற்றம்பெற வழிவகுத்தது.

பல்லினத்தன்மை கொண்ட ஐக்கிய இலங்கையை உருவாக்க வேண்டும் என்ற கருத்துருவாக்கத்தை ஆரம்பித்து, அதற்காக முதன்முதலாக பணியாற்றியவர்கள் தமிழர்கள். இதன் அடிப்படையிலேயே 11 டிசம்பர் 1919 இலங்கை தேசிய கொங்கிரஸ் (Ceylon National Congress) சேர்.பொன்.அருணாச்சலம் அவர்களால் உருவாக்கப்பட்டது. ஆயினும், பல்லினங்களைக் கொண்ட ஐக்கிய இலங்கையை கட்டியெழுப்வபுவதற்கு சிங்களத்தின் மகாவம்ச மனப்பாங்கு முட்டுக்கட்டையாக அமைந்தது. பல்லின அடையாளங்களை அங்கீகரிக்காத சிங்கள மேலாதிக்க சிந்தனை, தமிழர்கள் தமது தனித்துவ அடையாளங்களை நிலைநிறுத்த வேண்டும் என்ற சிந்திப்புக்கு வித்திட்டது எனலாம். இதன் அங்கமாக, இலங்கை தேசிய கொங்கிரஸிலிருந்து வெளியேறிய சேர்.பொன்.அருணாச்சலம் அவர்கள் தமிழர் மகாசபையை உருவாக்கினார்.

6 செம்டெம்பர் 1946ல் ஐக்கிய தேசிய கட்சி ஆரம்பிக்கப்பட்ட போது, அதில் எஸ்.நடேசன் மற்றும் வீ.குமாரசுவாமி போன்ற தமிழ்த் தலைவர்களும் ஆரம்ப உறுப்பினர்களாக திகழ்ந்தனர். ஆயினும், 1955 களனியில் இடம்பெற்ற ஐக்கிய தேசிய கட்சியின் மாநாட்டில், தனிச் சிங்கள சட்டத்துக்கு ஆதரவான சிங்களத் தலைவர்களின் சிங்கள மொழி மேலாதிக்க நிலைப்பாடு, பல தமிழ்த் தலைவர்கள் ஐக்கிய தேசிய கட்சியிலிருந்து வெளியேறுவதற்கு காரணமாக அமைந்தது.

18 டிசம்பர் 1935ல் லங்கா சமசமாஜக் கட்சி ஆரம்பிக்கப்பட்ட போது, காராளசிங்கம், நாகலிங்கம் மற்றும் சிற்றம்பலம் போன்ற தமிழ் தலைவர்கள் அதில் அங்கம் வகித்திருந்தார். ஆயினும், லங்கா சமசமாஜக் கட்சியும், சிறீலங்கா சுதந்திரக் கட்சியும், இலங்கை கொம்யூனிஸ்ட் கட்சியும் இணைந்து 1966ல் நடாத்திய மேதின பேரணியில், தமிழர்களின் உணர்வை, உணவை, பண்பாட்டை இழிவுபடுத்துவது போல் எழுப்பிய ‘தோசை, மசாலா வடை எங்களுக்கு வேண்டாம்’ என்ற கோசம் பலபண்பாடுகளின் கூட்டாக இலங்கை கட்டியெழுப்பப்படலாம் என்ற கனவை கலைத்தது.

இன்றும் இடதுசாரி சிந்தனையை கொண்டதாக கூறப்படும் மக்கள் விடுதலை முன்னணி (Janatha Vimukthi Peramuna- J.V.P -ஜே.வி.பி) அடிப்டையில் ஒரு இனவாதக்கட்சி. இவர்களுக்கும் பிரதான அரசியல் கட்சிகளுக்கும், ஏனைய சிங்கள இடதுசாரி கட்சிகளுக்கும் இடையில் பாரிய கொள்கை வேறுபாடில்லை என்பதை எடுத்துக்காட்டும் சம்பவம், வட்டுக்கோட்டை தீர்மானம் நிறைவேற்றப்படுவதற்கு சரியாக பதினொரு வருடங்களுக்கு முன்னர், அதாவது 14 மே 1965ல் இடம்பெற்றது. இலங்கை சீனசார்பு கொம்யூனிஸ்ட் கட்சி தலைவராக நா.சண்முகதாசன் அவர்கள் விளங்கினார். இந்தக் கட்சியில் பெருமளவான சிங்களவர்கள் அங்கம் வகித்ததோடு, இளைஞர் அணியின் தலைவராக ரோகண விஜேயவீர செயற்பட்டார். ஒரு கட்டத்தில், தமிழர் ஒருவரை தலைவராகக் கொண்டு தாம் செயற்படமுடியாது எனக் கூறிய ரோகண விஜேயவீர, இலங்கை சீனசார்பு கொம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் இளைஞர் அணியை, கட்சியிலிருந்து பிரித்தெடுத்து, சிங்களவர்களை மட்டும் கொண்ட கட்சியை 14 மே 1965ல் உருவாக்கினார். அந்தக் கட்சியே இன்று ஜே.வி.பி என அறியப்படும் மக்கள் விடுதலை முன்னணி ஆகும்.

பல் மொழி, பல் பண்பாடு, பல்லின, மத அடையாளங்களைக் கொண்டவர்கள் கூட்டிணைந்து வாழலாம் என்ற தமிழ்த் தலைவர்களின் சிந்தனையை, நம்பிக்கையை, முயற்சிகளை சிதைத்தவர்கள் சிங்கள மேலாதிக்க மனப்பாங்கைக் கொண்ட சிங்களத் தலைவர்களே என்பதற்கான சில எடுத்துக்காட்டுகளே மேற்காணப்படுபவை. இத்தகைய நிகழ்வுகள், தமிழர் தேசம் சுயநிர்ணய உரிமை அடிப்படையில் பிரிந்து சென்று தமிழீழத் தனியரசை அமைக்க வேண்டும் என்ற சிந்தனைக்கு தூபமிட்டது.

 
அவதாரங்களும் மௌனங்களும்

‘1972ம் ஆண்டு அரசியலமைப்பு’ தமிழர் தேசத்தில் சமகாலத்தில் இரு குழந்தைகள் அவதரிப்பதற்கு காரணமாக அமைந்தது. அந்த இரு குழந்தைகளினதும் கருவும் அது சார்ந்த இலக்கும் ஆரம்பத்தில் ஒன்றாக இருந்தது. ஆனால், அதனை அடைவதற்கான அணுகுமுறைகள் மாறுபட்டது.

ஒரு அணுகுமுறையின் அடிப்படையில், அமைதி வழியில், தமக்கான வாழ்வை தாமே நிர்ணயிப்பதற்கு தமிழர்கள் முயன்றார்கள். இணைந்து வாழ்வதற்கு இசைந்து வராத சிங்கள தேசம், தமிழர் தேசம் பிரிந்து சென்று தனியரசு அமைப்பதற்கும் தடைக்கல்லாக மாறியது. தமிழர்களின் சேர்ந்து வாழ்வதற்கான முன்னெடுப்புகளோ, அமைதி வழியிலான போராட்டங்களோ, தமிழின அழிப்பின் அங்கமான அடையாள அழிப்பையோ, சித்தாந்த சிதைப்பையோ தடுத்து நிறுத்தவில்லை. அத்துடன்;, சிங்கள தேசத்தின் தமிழர்களுக்கு எதிரான அநீதியும், அடக்குமுறையும், இனஅழிப்பும் தொடர்ந்தது. சிங்கள தேசத்தின் ஆட்சிகளும் காட்சிகளும் மாறின. ஆயினும், தமிழர்களுக்கு எதிரான உரிமை மறுப்பும், இனஅழிப்பும் தொடர்ந்தது. இத்தகைய நிலை தொடர்வதை தடுத்து நிறுத்த முடியாத சூழலில், தமிழர்களை இனி கடவுள்தான் காப்பாற்ற வேண்டும் எனக் கூறிய தந்தை செல்வா மௌனமானார். இதன்பின்னர், தமிழர்களின் சுதந்திரத்திற்கான போரில் தம்மை முழுமையாக அர்ப்பணிக்க முன்வரும் படியும், இறைமையுள்ள தமிழ் ஈழ அரசென்ற இலக்கு எட்டப்படும் வரை அஞ்சாது போரிடும் படியும் தமிழ் தேசிய இனத்துக்கு, குறிப்பாக தமிழ் இளைஞர்களுக்கு அழைப்பு விடுத்த தலைவர்கள் தடுமாறவும் தடம் மாறவும் தொடங்கினார்கள்.

இதனைத் தொடர்ந்து, தமிழீழத் தனியரசை அமைப்பதற்கான தமிழர்களின் ஆயுதப் போராட்டம் முனைப்புப் பெற்றது. காலப்போக்கில் தடம் மாறிய அரசியற் தலைவர்களைப் போலவே, ஆயுதம் ஏந்திப் போராடிய சில தமிழ் அமைப்புகளும் தடுமாறி இலக்கையும் மாற்றின. சிலர் அமைதியாகினார்கள். சிலர் அமைதியாக்கப்பட்டார்கள். விமர்சனங்களுக்கு அப்பால், ஆரம்பம் தொடக்கம் தமது ஆயுதங்களை மௌனிப்பதாக அறிவிக்கும் வரை, தமிழீழ விடுதலைப் புலிகள் தாம் வரிந்து கொண்ட இலட்சியத்திற்கு அமைவாக தமிழீழத் தனியரசு அமைப்பதற்கான போராட்டத்தை விட்டுக்கொடுப்பின்றி தொடர்ந்தார்கள்.

தமிழீழ விடுதலைப் புலிகள் உருவாக்கிய நடைமுறை அரசு செயற்திறன் மிக்கதாக இருக்கும் வரை, சிங்கள குடியேற்றங்களின் பரவுதலை தடுத்தது. சிறீலங்கா இராணுவ ஆக்கிரமிப்பை கட்டுப்படுத்தியது.

ஒரு தேசத்தின் இருப்பை வெளிப்படுத்தும், மொழி, நிலம், பண்பாடு, வரலாறு, அடையாளங்கள் போன்றவை பேணிப் பாதுகாக்கப்பட்டது.

விடுதலைப் புலிகளின் வீழ்ச்சியோடு, தமிழர்கள் ஒரு தேசம் என்ற கோட்பாட்டிலும் பார்க்க, மகிந்த ராஜபக்ச அவர்கள் தீவிரப்படுத்திய, சிறீலங்காவின் தற்போதைய ஆட்சியாளர்கள் முன்னெடுத்துவரும் ‘ஒரே நாடு, ஒரே தேசம்’ என்ற கோட்பாடு வலுவடையத் தொடங்கியது.

தமிழீழ விடுதலைப் புலிகள் இராணுவரீதியில் தோற்கடிக்கப்பட்டுவிட்டார்கள் என்ற செய்தியை உத்தியோகபூர்வமாக அறிவிக்கும் முகமாக, 19 மே 2009 அன்று சிறீலங்கா நாடாளுமன்றில் மகிந்த உரையாற்றியிருந்தார். முள்ளிவாய்க்கால் இனஅழிப்பு இடம்பெற்று சில மணித்தியாலங்களே கடந்த நிலையில் ஆற்றப்பட்ட அவ்வுரையில், “இது எங்கள் நாடு. இது எங்கள் தாய் நாடு. நாங்கள் ஒரு தாயின் பிள்ளைகள் போல இந்த நாட்டில் வாழவேண்டும். தமிழர்கள், முஸ்லீம்கள், பறங்கியர்கள் என்றோ, பெரும்பான்மை இனம் சிறுபான்மை இனம் என்றோ இனி இந்த நாட்டில் யாரும் இல்லை” எனக் குறிப்பிட்டிருந்தார். ஒரே தேசமாக, 182 அரசர்கள் 2500 ஆண்டுகளாக ஆண்ட இந்த நாட்டை தொடர்ந்தும் ஓரே தேசமாக நிர்வகிப்பேன் என்ற தொனியில் மகிந்தவின் உரையமைந்திருந்தது. இது, தமிழர்களது தனித்துவத்தை மட்டுமல்ல இலங்கைத் தீவின் பல்லினத்தன்மை மறுக்கப்பட்டதையும் எடுத்துக்காட்டியது.

இதன் பிற்பாடு, சிறீலங்கா சுதந்திரக் கட்சியின் 60ஆவது ஆண்டு விழா அலரி மாளிகையில் செப்டெம்பர் 2011 இடம்பெற்றபோது, அங்கு உரையாற்றிய மகிந்த ராஜபக்ச, இலங்கை என்பது ஒரு தேசம். இது பிளபுபடுவதற்கு எந்தக்கட்டத்திலும் அனுமதிக்கப் போவதில்லை எனக் கூறி, தமிழர்களுக்கென்று ஒரு தேசம் மலர்வதை மறுதலித்தார்.

தற்போது மகிந்தவின் ஆட்சியும் இல்லை. அவரது நிர்வாகமும் இல்லை. ஆனால், மகிந்த எதனை முன்மொழிந்தாரோ, மகிந்த எதனைப் பலப்படுத்தவும் பாதுகாக்கவும் முற்பட்டாரோ, அதனையே மைத்திரி-ரணில் அரசாங்கமும் வெவ்வேறு வடிவங்களில், பல்வேறு அணுகுமுறைகள் ஊடாக அமுல்படுத்தி வருகிறது. ‘ஒரே நாடு, ஒரே தேசம்’ என்ற இனஅழிப்பின் அங்கமான பொதுமைப்படுத்தல் ஊடாக, அடையாள அழிப்பு மிக நுட்பமாக நடைமுறைப்படுத்தப்பட்டுவருகிறது. இது தமிழர் தேசத்தை ஆக்கிரமித்துள்ள சிங்கள இராணுவ சோதனைச் சாவடியில் தொடங்கி சிறீலங்கா கிரிக்கெட் வரை வியாபித்துள்ளது.

1974 ம் ஆண்டு செப்டெம்பர் மாதம் இலங்கை தீவில் இடம்பெற்ற பொதுநலவாய மாநாட்டில் பங்குபற்றிய பேராளர்களுக்கு, தந்தை செல்வா மனு ஒன்றை சமர்ப்பித்திருந்தார். தமிழ் மக்களுக்கு எதிரான சிங்கள தேசத்தின் இனஅழிப்பு தொடர்பாக அந்த மனுவிலே குறிப்பிடப்பட்டிருந்தது. சிங்கள தலைவர்களுக்கு ஒரு ஒரு நோக்கம் உண்டு. அது, இரு இனங்கள், இரு மொழி, பல மதங்களை கொண்ட இலங்கைத் தீவை, ஒரு இனம் – சிங்கள இனம், ஒரு மொழி -சிங்கள மொழி மற்றும் பௌத்தம் மட்டும் கொண்ட ஒரு தேசமாக மாற்றியமைப்பது எனக் குறித்த மனுவிலே குறிப்பிட்டிருந்தார். இந்த நிலை அல்லது இதனையும் விட மோசமான நிலைதான் ஆட்சிமாற்றத்துக்குப் பின்னும் தொடர்கிறது. தமிழின அழிப்பையும், தமிழர்களுக்கான உரிமை மறுப்பையும் தொடரும் சிங்கள தேசம், தமிழ் மக்களுக்கு நியாயமான தீர்வை வழங்கப்போவதில்லை என்பது தெளிவாகப் புலப்படுகிறது.

இந்த நிலையிலேயே, சிறீலங்காவின் புதிய அரசியலமைப்பை தயாரிக்கும் பணிகள் இடம்பெற்று வருகிறது. ஒற்றையாட்சியை மையப்படுத்திய 1972 அரசியலமைப்பு உருவாக்கத்தின் போது, தமிழர்களுடைய சுதந்திரமும் இறைமையும் நெருக்கடிக்குள்ளானதால், அரசியலமைப்பு உருவாக்கத்திலிருந்து தமிழ்த் தலைவர்கள் வெளிநடப்புச் செய்தார்கள். மக்கள் நலனை மையப்படுத்திய கொள்கையின் அடிப்படையிலே தமிழ் அரசியல் கட்சிகள் கூட்டிணைந்து தமிழர் ஐக்கிய விடுதலைக் கூட்டணியை உருவாக்கினார்கள். அது வட்டுக்கோட்டைத் தீர்மானத்தின் பிரசவத்திற்கு வழியமைத்தது.

அமைதிவழியில் போராடியவர்களால் சாதிக்க முடியாமல் போனாலும் ஒரு வழித்தடத்தை உருவாக்கினார்கள். வெற்றிபெற முடியாவிட்டாலும் நாற்பது வருடங்களாக பிரவகிக்கக்கூடிய சுதந்திர சுடரை பற்றவைத்து விட்டுச் சென்றார்கள். வட்டுக்கோட்டை தீர்மானத்துக்கு செயல் வடிவம் கொடுக்க ஆயுதரீதியில் போராடியவர்களோ, தாம் வரிந்து கொண்ட இலட்சியத்திற்காக வாழ்ந்தார்கள். ஒரு வரலாற்றை எழுதிவிட்டு, தமது வாழ்வை அர்ப்பணித்தார்கள். வட்டுக்கோட்டை தீர்மானத்தை வலுப்படுத்தும் சிதைக்க கடினமான சித்தாந்தத்தை விதைத்து விட்டு வீழ்ந்தார்கள்.

“வட்டுக்கோட்டைத் தீர்மானம்” நாற்பதாவது ஆண்டில் காலடி எடுத்து வைத்துள்ள சமகாலத்திலேயே, சிறீலங்காவின் புதிய அரசியலமைப்பு உருவாக்கமும் இடம்பெற்று வருகிறது. இனக்குழும மோதுகை தோற்றம்பெற காரணமாக இருந்த எந்தப் பிரச்சினைகளுக்கும் உரிய தீர்வு இதுவரை காணப்படவில்லை. அல்லது இந்தப் பிரச்சினையை சுமூகமாகத் தீர்க்க வேண்டும் என்ற இதயசுத்தியைக் கூட சிங்கள தேசம் இதுவரை வெளிப்படுத்தவில்லை. மாறாக, பன்னெடுங்காலமாக தொடரும் தமிழின அழிப்பு செயற்திட்டங்களை நாசுக்கான முறையில் நகர்த்திக்கொண்டு போகிறது. சிங்கள தேசம் நீதியை, நியாயமான அரசியல் தீர்வை 2016ல் மட்டுமல்ல இன்னும் நாற்பது வருடங்களிலும் தமிழர் தேசத்திற்க்கு வழங்கப் போவதில்லை என்பதை மாறுபடாத அவர்களின் நோக்கமும் புதுவடிவமெடுத்துவரும் செயற்பாடுகளும் வெளிப்படுத்தி நிற்கின்றன.

இதேவேளை, வட்டுக்கோட்டைத் தீர்மானம் செயல்வடிவம் எடுத்து வெற்றிபெறுவதற்கான உள்ளக, வெளியக சூழல்கள் தற்போது இல்லாமல் விட்டாலும், எப்போதும் இல்லையென்று கூறமுடியாது. அத்துடன், அதற்கான தேவை முன்னரைவிடவும் அதிகரித்து காணப்படுகிறது.

மாற்றங்களை உண்டுபண்ணுபவர்களாக நாங்கள் மாறாத வரை, எங்களுக்கான மாற்றங்கள் உருவாகப்போவதில்லை. ஆகவே, மாற்றங்களுக்கான மாற்றங்கள் எங்கள் ஒவ்வொருவருடைய மனநிலையிலிருந்தும், செயற்பாட்டிலிருந்தும் ஊற்றெடுக்கட்டும்.

ஏனெனில், நாங்கள் உருவாக்கும் மாற்றங்களே எமக்கான காலங்களை உருவாக்கும். அத்தகைய காலங்களாலேயே, எமது மக்களுக்கான வாழ்வையும், அவர்களுக்கான எதிர்காலத்தையும் நிர்ணயிக்க முடியும்.

May 9, 2016

தமிழர்களுக்கான படிப்பினை: 101 ஆண்டுகளாக நீதிக்காகப் போராடும் ஆர்மேனியா

Filed under: Uncategorized — Nirmanusan @ 2:00 pm

ஆர்மேனிய இனஅழிப்பின் 101ஆவது ஆண்டு நினைவுதினம் கடந்த ஏப்ரல் 24ம் திகதி ஆர்மேனியா தொடக்கம் உலகின் பல்வேறு பாகங்களிலும் உணர்வுபூர்வமாகவும் எழுச்சிபூர்வமாகவும் நினைவுகூரப்பட்டது. ஆர்மேனியாவுக்கு வெளியே இடம்பெற்ற நினைவுகூரல் நிகழ்வுகளில் புலம்பெயர்ந்து வாழும் ஆர்மேனியர்களுடன் ஆர்மேனியர்கள் அல்லாதவர்களும் தமது ஒருமைப்பாட்டை வெளிப்படுத்தும் முகமாக கலந்துகொண்டனர்.

முதலாவது உலகப் போர் ஆரம்பிக்கும் போது இரண்டு மில்லியனாக இருந்த ஆர்மேனிய கிறிஸ்தவர்களின் எண்ணிக்கை சுமார் எட்டுவருடங்களில் அரை மில்லியனாகியது. அதாவது, ஒட்டொமன் பேரரசால் (இன்றைய துருக்கி) ஒன்றரை மில்லியன் ஆர்மேனிய கிறிஸ்தவர்கள் படுகொலை செய்யப்பட்டார்கள். ஒட்டொமன் பேரரசால் தடுத்து வைக்கப்பட்டிருந்த 250 ஆர்மேனிய அறிவியலாளர்கள் 24 ஏப்ரல் 1915ல் கொன்ஸ்ரான்ரிநோபிளில் (Constantinople) வைத்து படுகொலை செய்யப்பட்டமை ஆர்மேனிய இனஅழிப்பின் ஆரம்பமாக கருதப்படுகிறது. இதன் காரணமாகவே ஏப்ரல் 24ம் திகதியை ஆர்மேனியர்கள் ஆர்மேனிய இனஅழிப்பு நாளாக பிரகடனப்படுத்தியுள்ளனர்.

இஸ்லாம் மதத்தை முன்னிலைப்படுத்தி பரவலடைந்த ஒட்டொமன் பேரரசு, தனது எதிரி நாடான ரஸ்யாவுக்கும் ஆர்மேனியர்களுக்கும் இடையில் நிலவிய உறவு தமது பலத்தை உறுதிப்படுத்தும் விரிவாக்கத்துக்கு இடையூறாக அமையும் என கருதியதாலேயே, ஆர்மேனிய இனஅழிப்பை மூர்க்கத்தனமாக மேற்கொண்டதாக கணிசமான வரலாற்றியலாளர்கள் கூறிவருகின்றனர்.

2

ஆர்மேனியர்கள் மீதான இனஅழிப்பை ஒட்டொமன் பேரரசு பல்வேறு கட்டங்களாக முன்னெடுத்திருந்தது. படுகொலைகள், பட்டினியால் சாகடித்தல், கட்டாய இடம்பெயர்வு தொடக்கம் ஆர்மேனிய சிறுவர்களை பலவந்தமாக இஸ்லாம் மதத்திற்கு மாற்றியது வரை வெவ்வேறு வடிவங்களில் இனஅழிப்பை முன்னெடுத்திருந்தது. ஆர்மேனியர்களின் பண்பாடு, மொழி, மதம், அடையாளம் போன்றவற்றை நிர்மூலமாக்குலே இதன் நோக்கமாகும். ஏனெனில், ஒரு இனத்தை அழிக்க வேண்டுமாயின் தனித்து குறித்த இனத்தை பகுதியாகவோ முழுமையாகவோ அழிப்பதனூடாக அதனை முழுமையாக அழிக்க முடியாது. மாறாக, குறித்த இனத்தின் மொழி, பண்பாடு, சமூககட்டமைப்பு, பொருளாதாரம், அடையாளம் மற்றும் குறித்த இனக்குழுமத்தினதோ மதக்குழுமத்தினதோ சித்தாந்தம் போன்றவற்றை உடனடியாகவோ படிப்படியாகவோ அழிப்பதனூடாக இனஅழிப்பு முழுமைபெறும். இதன் காரணமாகவே இனஅழிப்பு என்பதை நிரூபிப்பதில், செயற்பாட்டின் நோக்கம் (Intention) முக்கியமானதாகும். ஒரு இனத்தை அழிக்க வேண்டும் என்ற நோக்கம் இன்றி பல ஆயிரக்கணக்கானவர்கள் கொல்லப்பட்டால் அதனை இனஅழிப்பென்று நிரூபிக்க முடியாது. ஆனால், ஒரு இனத்தினதோ அல்லது மதக்குழுமத்தினதோ அடையாளத்தை அழிக்கும் நோக்கோடு, குறித்த இனத்தினரை கட்டாயப்படுத்தி மதம்மாற்றினால் அதனை இனஅழிப்பென வாதிடமுடியும் என்பதன் எடுத்துகாட்டாக ஆர்மேனியர்களுக்கு எதிரான இனஅழிப்பு திகழ்கிறது.

ஆர்மேனியர்களின் 101 வருடகால நீதிக்கான போராட்டத்தில் ஆர்மேனிய இனஅழிப்பை சர்வதேச சமூகம் ஏற்று அங்கீகரிக்க வேண்டும் என்பது முதன்மையாகவுள்ளது.

ஆர்மேனிய இனஅழிப்பை அமெரிக்கா வெள்ளை மாளிகை பிரதிநிதிகளும், செனட்டும் தனித்தனியாக ஏற்று அங்கீகரித்துள்ளன. அத்துடன், அமெரிக்காவின் 44 மாநிலங்கள் ஆர்மேனிய இனஅழிப்பை ஏற்று அங்கீகரித்துள்ளன. இருப்பினும், அமெரிக்கா ஒரு நாடாக ஆர்மேனிய இனஅழிப்பை உத்தியோகபூர்வமாக ஏற்று அங்கீகரிக்கவில்லை. 2008ம் ஆண்டு சனாதிபதி தேர்தல் பிரசாரங்களின் போது ஆர்மேனிய இனஅழிப்பை அமெரிக்கா உத்தியோகபூர்வமாக ஏற்று அங்கீகரிப்பதற்காக பணியாற்றுவேன் என உறுதிமொழி வழங்கிய பரக் ஓபாமா அவர்கள், குறித்த உறுதிமொழியை நிறைவேற்றவில்லை என்ற குற்றாச்சாட்டு ஆர்மேனியர்களால் முன்வைக்கப்பட்டுள்ளது. அதேவேளை, இனஅழிப்பு (Genocide) என்ற சொற்பிரயோகத்தை தவிர்த்துவரும் பரக் ஓபாமா அவர்கள், அதற்குப் பிரதியீடாக Meds Yeghern என்ற ஆர்மேனிய சொற்பிரயோகத்தை பாவித்தமையையும் விமர்சித்துள்ளனர். Genocide என்ற சொற்பிரயோகம் 1944 லேயே உருவாக்கம் பெற்றது. ஆனால், ஆர்மேனிய இனஅழிப்பு ஆரம்பித்தது 1915ல். அக்காலப் பகுதியில் பாரிய குற்றம் (Meds Yeghern) என்றே இனஅழிப்பை ஆர்மேனியர்கள் வர்ணித்தார்கள். ஆயினும், 1965லிருந்து ஆர்மேனியர்கள் மீதான படுகொலை இனஅழிப்பு என ஏற்று அங்கீகரிக்கப்படத் தொடங்கியது. அதற்கு ஆர்மேனிய புலம்பெயர் சமூகம் மேற்கொண்ட பரப்புரைகளும் இராசதந்திர நடவடிக்கைகளும் வித்திட்டது. அதன் ஒரு அங்கமாக, பரக் ஓபாமா அவர்களும் 19 சனவரி 2008 ஆர்மேனியர்களின் இனஅழிப்பை அங்கீகரிப்பேன் என உறுதிமொழி வழங்கினாலும் அதனை காப்பாற்றவில்லை. இது, இனஅழிப்பு என்ற சொற்பிரயோகம் மட்டுமல்ல, சர்வதேச உறவில் குறித்த சொற்பிரயோகங்களை நாடுகளும் முக்கிய தலைவர்களும் தவிர்த்து வருவதற்கான பின்புலத்தையும் புடம்போட்டு காட்டுகிறது.

இதேவேளை, ஆர்மேனிய இனஅழிப்பை இதுவரை 20 நாடுகள் உத்தியோகபூர்வமாக ஏற்று அங்கீகரித்துள்ளன. அத்துடன், ஐரோப்பிய நாடாளுமன்றம், தமிழ் மக்கள் மீது சிறீலங்கா அரசு மேற்கொண்டது இனஅழிப்பு என தீர்ப்பு வழங்கிய நிரந்தர மக்கள் தீர்ப்பாயம் (Permanent Peoples’ Tribunal) உட்பட உலகின் மிக முக்கியமான அமைப்புகள், சபைகள், பேரவைகளும் ஆர்மேனிய இனஅழிப்பை ஏற்று அங்கீகரித்துள்ளன.

சர்வதேச குற்றவியல் நீதிமன்றம் தீர்ப்பு வழங்கியதாலோ அல்லது ஐ.நா மனித உரிமைகள் பேரவை தீர்மானம் நிறைவேற்றியதலோ ஆர்மேனிய இனஅழிப்பை மேற்குறித்த நாடுகளோ சபைகளோ ஏற்று அங்கீகரிக்வில்லை. மாறாக, ஆர்மேனிய மக்களின், குறிப்பாக புலம்பெயர்ந்து வாழும் ஆர்மேனிய மக்களின் இடைவிடாத, சோர்ந்து போகாத, பரம்பரை பரம்பரையான, விலைபோகதா போராட்டமே இன்றும் ஆர்மேனிய இனஅழிப்பை சர்வதேச அரங்கில் பேசுபொருளாக வைத்திருப்பதோடு, கனடா, ஜேர்மனி, பிரான்ஸ், இத்தாலி மற்றும் ரசியா உட்பட 20 நாடுகளையும் உலகின் முக்கியமான அமைப்புகளையும் எற்று அங்கீகரிக்க வைத்திருக்கிறது.

நடாத்தப்பட்ட இனஅழிப்பை ஏற்று அங்கீகரித்தல் அல்லது நீதிக்கான தீர்ப்பு வழங்குதல் என்பது சர்வதேச சமூகத்தாலோ அல்லது சர்வதேச குற்றவியல் நீதிமன்றத்தாலோ விரைவாக ஏற்று அங்கீகரிக்கப்பட்டு நீதி வழங்கப்படுவது உடனடி சாத்தியமான விடயமல்ல. மாறாக இது பாதிக்கப்பட்ட மக்களிடம் இருந்து தோற்றம் பெற்று, அவர்களை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் அமைப்புகள், அரசியற் கட்சிகள், ஊடகங்கள், அறிவியலாளர்கள், கல்விமான்கள் போன்ற தரப்புகள் ஊடாக விரிவடைந்து பரிணமிக்கின்ற ஒரு விடயம்.

பாதிக்கப்பட்ட மக்கள் தமக்கு நடந்த அநீதியை, இனஅழிப்பை முன்னிறுத்தியதால் சர்வதேச அங்கீகாரம் ஏற்பட்டிருக்கிறதே தவிர, சர்வதேச சமூகம் ஏற்று அங்கீகரித்த பிற்பாடே தமக்கு இனஅழிப்பு இடம்பெற்றிருக்கிறது என மக்கள் கூறியதாக வரலாறில்லை. இதனைத்தான் உலகில் முதன்முதலாக இனஅழிப்பை சந்தித்த ஆர்மேனியர்களின் வரலாறு, இனஅழிப்புக்கு முகம்கொடுத்த, முகம்கொடுத்து வருகிற தரப்புகளுக்கும் நீதிக்காக போராடும் தரப்புகளுக்ளும் எடுத்துச் சொல்கிறது.

ஒட்டொமன் இராச்சியத்தின் தலைநகரமாக இருந்த கொன்ஸ்ரான்ரிநோபிள் துருக்கியின் இன்றைய முக்கிய நகரங்களில் ஒன்றான ஸ்ரான்வுள் (Istanbul) ஆக திகழ்கிறது. துருக்கி இன்றும் ஒரு பலமான நாடு. அமெரிக்காவோடு முக்கிய உறவைக் கொண்டுள்ள துருக்கி, நேற்ரோவில் (NATO) பலம்மிக்க ஒரு நாடாக திகழ்கின்றது. இத்தகைய துருக்கிக்கு எதிராக 101 வருடங்கள் தாண்டியும் சந்ததி சந்ததியாக ஆர்மேனியர்களின் நீதிக்கான போராட்டம் தொடர்கிறது. கடந்த 24ம் திகதி அமெரிக்காவின் லொஸ் ஏஞ்சல்ஸ் நகரில் உள்ள துருக்கி தூதுவராலயத்திற்கு முன் இடம்பெற்ற நினைவுகூரல் மற்றும் கவனயீர்ப்பு ஆர்ப்பாட்டத்தில் சுமார் 60 ஆயிரம் பேர் கலந்துகொண்டார்கள்.

download

101 ஆண்டுகள் ஆகியுள்ள போதிலும் ஆர்மேனிய இனஅழிப்பை மறுத்து வரும் துருக்கி, படுகொலை செய்யப்பட்ட ஆர்மேனியர்களின் எண்ணிக்கையை வலுவாக குறைத்து காட்டுவதுடன், குறித்த மரணங்களுக்கு வேறு கற்பிதங்களைக் கூறிவருகிறது. ஆர்மேனியாவுக்கு அடுத்தபடியாக ஆர்மேனியர்கள் அதிகமாக வாழும் நாடு அமெரிக்கா. ஆதலாலேயே, இனஅழிப்புக்கு நீதி கேட்டும் ஆர்மேனியர்களின் போராட்டம் அமெரிக்காவில் அதிக கவனத்தை ஈர்ந்திருக்கிறது. இருப்பினும், இதனை முறியடிக்கும் நகர்வுகளில் துருக்கி தொடர்ச்சியாக ஈடுபட்டு வருகிறது. ஆர்மேனியர்களின் 101 ஆவது ஆண்டு நினைவுகூரலை அமெரிக்காவில் நீர்த்துப் போகச் செய்யும் முகமாக, துருக்கி அமெரிக்காவின் முக்கியமான நகரங்களிலும், முக்கியமான அமெரிக்க நாளேடுகளிலும் பெரும் பணச்செலவில் விளம்பரங்களை மேற்கொண்டது. ஆயினும், ஆர்மேனியர்கள் மனம்தளரவில்லை. அவர்களின் எதிர்ப்பையடுத்து கணிசமான நகரங்களில் குறித்த விளம்பர பலகைகள் அகற்றப்பட்டது.

தாம் உலகின் பலம்மிக்க நாடொன்றுடன் போராடுகிறோம். இது சவால் நிறைந்த முனைப்புகள் என தெரிந்திருந்தும் ஆர்மேனியர்களின் போராடும் உணர்வு குறைந்து போகவில்லை. துருக்கியோடு ஒப்பிடும் போது ஆர்மேனியர்கள் மிகப் பலவீனமான நிலையிலிருந்தாலும், ஆர்மேனியர்களின் பலம் என்பது அவர்களின் மனஉறுதியிலிருந்தும் போராட்டத்தின் தொடர்ச்சியிலிருந்தும் தோற்றம் பெற்று 101 வருடங்களுக்குப் பிறகும் உயிர்ப்போடு திகழ்கிறது. ஆர்மேனியர்களுக்கென்று ஒரு நாடும், அதனை ஆள்வதற்கு அரசும் உண்டு. ஆயினும், அந்த நாட்டின் அமைவிடமும், நாட்டில் பலவீனமான முறைமைகளும் ஆர்மேனிய அரசால் இனஅழிப்புக்கு நீதி கேட்கும் போராட்டத்தில் பெரும் திருப்புமுனைகளை ஏற்படுத்த முடியவில்லை. இருப்பினும், நீதி கோரி போராடும் ஆர்மேனிய புலம்பெயர்ந்து வாழும் சமூகத்துக்கு ஆதரவாக ஆர்மேனிய அரசு இருந்து வருகிறது.

நமக்கான போராட்டத்தை நாமே ஆரம்பிக்க வேண்டும்; தொடரவேண்டும். நேர்த்தியான கொள்கைவகுப்புடனும், சிறந்த திட்டமிடல் முகாமைத்துவத்துடனும் முன்னெடுக்கப்படும் மக்கள் மயப்பட்ட போராட்டம், எமக்கான நேச சக்திகளையும், எமக்கு சாதகமான அக, புறச்சூழல்களையும் உருவாக்கும். மாறாக, எமக்காக யாரும் போராடுவார்கள், யாராவது எமக்கு நீதியை தருவார்கள் என்ற எதிர்பார்ப்பில் காத்திருக்க முடியாது. நாம் போராடாமல் விடுகின்ற ஒவ்வொரு தருணத்திலும், நாம் சோர்வடைகின்ற ஒவ்வொரு கணப்பொழுதுகளிலும், யாரையும் நம்பி நாம் காத்திருக்கின்ற ஒவ்வொரு சந்தர்ப்பங்களிலும், எமக்கான பிரதிநிதிகள் எனக் கூறிக்கொள்வோர் சோரம்போகிற, சரணகதியடைகிற ஒவ்வொரு சூழலிலும் எமது போராட்டம் நீர்த்துப் போகும். அந்தப் பலவீனமான நிலையென்பது எமது போராட்டத்தின் அடித்தளத்தை மெதுமெதுவாக ஆட்டம் காணச் செய்து, இறுதியில் எமது நீதிக்கான போராட்டத்தை முற்றுமுழுதாக அழித்துவிடும்.

ஆகவே, எமக்காக நாமே போராட வேண்டும். எமக்கு நடந்த அநீதியை, இனஅழிப்பை ஓங்கி ஒலித்து, உறுதிபட நாமே சொல்ல வேண்டும். உறுதிகுன்றாத மனோதிடமும் போராட்டத்தின் இடைவிடாத தொடர்ச்சியும் நீதிக்கான எமது போராட்டங்களின் அடிநாதங்களில் முக்கியமான அம்சங்களில் ஒன்று என்ற மனப்பாங்கோடு ஆர்மேனியர்களின் போராட்டம் 102 ஆவது ஆண்டில் தடம் பதித்துள்ளது.

தமிழின அழிப்பின் ஒரு அங்கமாக, சிங்கள தேசத்தால் மிக நுட்பமாக முன்னெடுக்கப்படும் தமிழர்களின் அடையாள அழிப்புக்கும் சித்தாந்த சிதைப்புக்கும் மத்தியில், தமிழர்களின் இனஅழிப்பு மறுக்கப்பட்டு வருகின்ற சூழலில், தமிழ் இனஅழிப்பு என்ற சொற்பிரயோகத்தை வெளிச்சக்கதிகள் மட்டுமன்றி புலம்பெயர் தமிழ் அமைப்புகள் சிலவும், தமிழ் அரசியல்வாதிகள் சிலரும் தவிர்த்துவருகின்ற பின்னணியில், உத்தியோகபூர்வ கூட்டுநினைவுகூரல் தொடர்ந்தும் மறுக்கப்பட்டு வருகின்ற பின்புலத்தில், முள்ளிவாய்க்காலில் சிறீலங்கா ஆட்சிபீடம் நடாத்திய இனஅழிப்பின் ஏழாவது ஆண்டை நினைவுகூர தயாராகும் தமிழர் தேசம் ஆர்மேனியர்கள் தரும் படிப்பினைகளை கவனத்திற்கொண்டு தனது நீதிக்கான போராட்டத்தை பலப்படுத்துமா?

January 10, 2016

ரோனி பிளேயரின் வகிபாகமும் தமிழருக்கு முன்னுள்ள சவாலும்

Filed under: Uncategorized — Nirmanusan @ 2:32 pm

பிரித்தானியாவின் முன்னால் பிரதமர் ரோனி பிளேயர் அவர்கள் கடந்த ஐந்து மாதத்திற்குள் சிறீலங்காவுக்கான இரண்டாவது பயணத்தை மேற்கொண்டுள்ளார். தனது முதலாவது பயணத்தின் போது சிறீலங்கா சனாதிபதி மைத்திரிபால சிரிசேனவை ஒகஸ்ட் 24ம் திகதி சந்தித்த ரோனி பிளேயர், தனது இரண்டாவது பயணத்தின் போது இராஜவரோதயம் சம்பந்தன் அவர்களை கடந்த சனவரி 3ம் திகதி சந்தித்துள்ளார்.

TM

ஒளிப்பட உதவி: Newsfirst

சர்வதேச ரீதியில் சிறீலங்கா தொடர்பாக நிலவும் தவறான எண்ணங்களை களைவதற்கு தான் உதவத் தயார் என மைத்திரிபாலவுடனான சந்திப்பில் ரோனி பிளேயர் தெரிவித்திருந்தார். போர்க்குற்றச் சாட்டும், பொறுப்புக்கூறல் தொடர்பான விடயங்களும் இன்றுவரை சிறீலங்காவை சர்வதேச கவனத்திற்குள் வைத்துள்ளன. அவ்வாறாயின், இவற்றை ரோனி பிளேயர் சர்வதேச ரீதியில் நிலவும் தவறான எண்ணங்கள் என கருதுகிறாரா? அத்துடன், சிறீலங்காவை போர்க்குற்றச்சாட்டுக்களிலிருந்து மீட்கப்போகிறாரா என்ற கேள்விகள் இத்தருணத்தில் எழுவது தவிர்க்கப்பட முடியாதது. இதேவேளை, ரோனி பிளேயரை சிறீலங்காவுக்கு அழைத்த வெளிவிவகார அமைச்சர் மங்கள சமரவீர அவர்களும் போர்க்குற்றச்சாட்டுக்களிலிருந்து சிறீலங்காவை காப்பாற்றும் நடவடிக்கைகளுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்து செயற்பட்டு வருவது கவனிக்கத்தக்கது. மைத்திரிபாலவுடனான சந்திப்புக்கு அடுத்த நாள், ரோனி பிளேயர் காலஞ்சென்ற லக்ஸ்மன் கதிர்காமர் அவர்களின் பத்தாவது ஆண்டு நினைவுப் பேருரையை ஆற்றியிருந்தார். இந்த பத்தி எழுதப்படும் பொழுது(06/01/16), பொருளாதார மாநாட்டில் பங்கெடுப்பதற்காக இரண்டாவது தடவையாக சிறீலங்கா வந்தடைந்துள்ள ரோனி பிளேயர் சம்பந்தனை சந்தித்துள்ளார்.

இந்த சந்திப்பில், இலங்கை தொடர்பான ஐ.நா மனித உரிமைகள் பேரவைத் தீர்மானம், பொறுப்புக்கூறல், அரசியல் தீர்வு, நிலங்கள் மீளக் கையளிப்பு மற்றும் மீள்குடியேற்றம் போன்ற விடயங்கள் கலந்துரையாடப்பட்டதாக தமிழ் தேசிய கூட்டமைப்பின் ஊடக பணியக செய்திகள் தெரிவிக்கின்றன.

ரோனி பிளேயர் தற்போது பிரித்தானிய அரசாங்கத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தவில்லை. மாறாக, தனது தனிப்பட்ட அமைப்பான ரோனி பிளேயர் ப்பெய்த் நிறுவகத்தின் (Tony Blair Faith Foundation) சார்பாகவே சிறீலங்காவுடனான உறவைப் பேணுகிறார். அவரது முன்னுக்குப் பின் முரணான செயற்பாடுகளால் ரொனி பிளேயர் சர்வதேச ரீதியில் சர்ச்சைகளுக்குள்ளானவர்.

சம்பந்தனுடன் ஐ.நா மனித உரிமைகள் பேரவைத் தீர்மானம் மற்றும் பொறுப்புக்கூறல் போன்ற விடயங்கள் தொடர்பாக கலந்துரையாடிய ரோனி பிளேயர், கசகஸ்தான் பாதுகாப்பு படைகள் மேற்கொண்ட பொதுமக்கள் படுகொலை ஒன்றினை எவ்வாறு கையாளலாம் என்பது தொடர்பாக கசகஸ்தான் அரசாங்கத்துக்கு பொதுசன உறவு தொடர்பாக ஆலோசனை வழங்கியவர். இதனால், இவர் கடும் விமர்சனத்துக்கும் உள்ளாகியிருந்தார்.

அத்துடன், 2007ல் அமெரிக்கா, ரஸ்யா, ஐ.நா, மற்றும் ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தின் சார்பில் மத்திய கிழக்குக்கான தூதராக நியமிக்கப்பட்ட ரோனி பிளேயர், 2015ல் அப்பதவியை துறப்பதற்கு நிர்ப்பந்திக்கப்பட்டார். இஸ்ரேலுக்கு சார்பாக செயற்பட்டார் என்ற குற்றச்சாட்டும், முகமட் அபாசின் போட்டியாளரும் பலஸ்தீனத்தின் எதிர்கால தலைவராக வருவதற்கு விருப்பம் கொண்டு புகலிடத்தில் இருந்து செயற்பட்டு வருபவருமான மொகமட் டஹ்லனுடனான ரோனி பிளேயரின தொடர்பும், ரோனி பிளேயரின் நடுநிலைத் தன்மையை கேள்விக்குள்ளாக்கியது. இதனால் 2015 ல் ரோனி பிளேயர் தனது பதவியை துறக்க வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டது.

1999 மார்ச் 24 தொடக்கம் யூன் 10ம் திகதி வரை சேர்பியா மீது மேற்கொள்ளப்பட்ட நேட்ரோ (NATO) விமானத் தாக்குதல்களின் பின்னணியில் ரோனி பிளேயர் முக்கிய பங்குவகித்தார். நேட்ரோ குண்டுத் தாக்குதல்களால் சேர்பியாவின் உட்கட்டமைப்பு வசதிகள் சின்னாபின்னமானதுடன் சேர்பியா பேரழிவைச் சந்தித்தது. இதன் விளைவாக, கொசோவோவில் சேர்பியா படைகள் மேற்கொண்டுவந்த இராணுவச் நடவடிக்கைகள் நிறுத்தப்பட்டதுடன் ஐ.நா அமைதி காக்கும் படை கொசோவோவில் நிலைநிறுத்தப்பட்டது. அத்துடன், கொசோவோ சுதந்திர தேசமாக மலர்வதற்கு அடித்தளமிடப்பட்டது.

சேர்பியாவின் இன்றைய பிரதமராக திகழும் அலெச்சன்டர் வுசிக் (Aleksandar Vucic) அவர்கள் நேட்டோ குண்டுத் தாக்குதலின் போது மிலோசெவிக் அரசாங்கத்தின் தகவல்துறை அமைச்சராக பணியாற்றியவர். 2005ல் இவரையும் ஆசிரியராக கொண்டு வெளியான English Gay Fart Tony Blair என்ற நூல் ரோனிய பிளேயரை கடுமையாக விமர்சித்தது.

சேர்பியா மீதான குண்டு தாக்குதல் இடம்பெற்று 16 ஆண்டுகளுக்குப் பிற்பாடு, சேர்பிய பிரதமர் அலெச்சன்டர் வுசிக்குக்கான ஆலோசகராக ரோனி பிளேயர் செயற்படுகிறார் என்று பெப்ரவரி 2015ல் உறுதிப்படுத்தப்பட்டது. சேர்பிய பிரதமருக்கான ஆலோசனையை தனது இன்னொரு அமைப்பான Tony Blair Associates ஊடாக ரோனி பிளேயர் மேற்கொள்கிறார். சுகாதாரம், சட்டத்தின் ஆட்சி, கல்வி, பொருளாதாரம் மற்றும் உட்கட்டமைப்பு வசதிகள் போன்றவை தொடர்பாகவே சேர்பிய பிரதமருக்கு ரோனி பிளேயர் ஆலோசனை வழங்குவார் என்று Tony Blair Associates ஐ மேற்கோள்காட்டி இலண்டனை தளமாகக் கொண்ட ‘த ரெலிகிறாப்’ நாளிதழ் தகவல் வெளியிட்டது.

ஆயினும், காலப் போக்கில் சேர்பியாவுக்கு ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தில் அங்கத்துவம் கிடைப்பதற்காகவே இந்த நடவடிக்கைகள் துராநோக்குடன் மேற்கொள்ளப்படுவதாக சேர்பியா விவகாரங்களில் நிபுணத்துவமுடையவர்கள் தெரிவிக்கின்றனர்.

கோசோவோ போரின் போது அல்பானியாவுக்கு ஆதரவாக செயற்பட்ட ரோனி பிளேயர், 2013ல் அல்பானியா ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தில் இணைவதற்கு உடன்பட்டிருந்தார். இதேவேளை, கொசோவோவின் சுதந்திரத்துக்கு காரணமாக இருந்தவர்களில் ஒருவரான ரோனி பிளேயரே காலப் போக்கில் கோசோவோவின் சுதந்திரம் இழக்கப்படுவதற்கு காரணமாக இருக்கப் போகிறார் என்ற செய்திகளும் சேர்பியாவில் உலாவுகிறது.

பூகோள அரசியல் போட்டியே கோசோவோ ஒரு சுதந்திர நாடாக உருவாகுவதற்கு உதவியது. சக்தி மிக்க நாடுகளின் நலன்கள் பூர்த்தியடைந்ததை அடுத்து, கோசோவோவின் நலன்களுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்கப்படவில்லை. இதனால், கோசோவோ தோல்வியடைந்த நாட்டின் நிலைக்கு மாறிவிட்டது. இதன் விளைவாக, கோசோவே பிரசைகள் கோசோவோவை விட்டு வெளியேறி மேற்கு ஐரோப்பிய நாடுகளில் குடியேற ஆர்வம் காட்டுகிறார்கள். ஆயினும், சேர்பியா கடவுச் சீட்டுடன் ஒப்பிடுமிடத்து, கொசோவோ கடவுச்சீட்டுடன் மேற்கு ஐரோப்பிய நாடுகளில் குடியேறுவதோ அல்லது தற்காலிகமாக வாழ்வதோ இலகுவான விடயமல்ல.

கோசோவோ பிரசைகளின் அவாவை அறிந்த கொண்ட சேர்பியா, கோசோவோ பிரசைகளுக்கு சேர்பியா கடவுச்சீட்டு வழங்கத் தொடங்கியது. மேற்கு ஐரோப்பாவில் வாழ்வதை நோக்காக கொண்ட கோசோவோ பிரசைகள் தயக்கமின்றி சேர்பியா கடவுச்சீட்டுக்களைப் பெற்று வருகின்றனர். இதனூடாக சேர்பிய கடவுச்சீட்டு பெறும் கோசோவோ பிரசைகள் சட்டரீதியாக சேர்பிய பிரசைகளாக கருதப்படுவார்கள். அதேவேளை, 2008 பெப்ரவரியில் சுதந்திரமடைந்த கோசோவோவை சேர்பியா ஒரு சுதந்திர நாடாக இன்று வரை அங்கீகரிக்கவில்லை. மாறாக, தனது நாட்டின் ஒரு பகுதியாகவே இன்றுவரை கருதுகிறது. கொசோவோ பிரசைகள் சேர்பியா கடவுச்சீட்டு பெறுவதை ஊக்குவிக்கும் சேர்பியா, காலநீட்சியில் கோசோவோவில் ஒரு சர்வசன வாக்கெடுப்பை நடாத்த திட்டமிட்டுள்ளது. இந்த வாக்கெடுப்பின் ஊடாக கோசோவோவில் அதிக பெரும்பான்மையாக வசிப்பவர்கள் சேர்பிய பிரசைகள் என்பதை வெளிப்படுத்துவதோடு, கோசோவோ தனிநாடாக தொடர்வதற்கான தகுதியை இழந்துள்ளது என நிரூபிக்க முயல்கிறது.

இதேவேளை, பொஸ்னியா மற்றும் ஹேர்சிகோவினாவில் அங்கு வாழும் இனங்களுக்கிடையில் பதற்றம் நீடிக்கிறது. சக்திமிக்க நாடுகளின் நலன்களுக்காக, அவசர அவசரமாக ஒரு அரசியல் தீர்வுத் திட்டம் திணிக்கப்பட்டதன் தாக்கமே இது. காயத்தை குணமாக்கும் நோக்கோடு செய்யப்படாமல், மறைத்து கட்டும் நோக்கோடு செய்யப்பட்டதால் நல்லிணக்கத்துக்கான சந்தர்ப்பங்கள் பொஸ்னியா மற்றும் ஹேர்சிகோவினாவில் குறைந்தன. விளைவு, மோதுகைகளுக்கான தீர்வான டேற்றன் உடன்படிக்கை(Dayton Agreement) கைச்சாத்தாகி சுமார் இரு தசாப்தங்கள் ஆகியுள்ள நிலையிலும் முரண்பாடுகள் தொடர்கிறது. அதுமட்டுமன்றி, பொஸ்னியா மற்றும் ஹேர்சிகோவினாவில் வசிக்கும் சேர்பியர்கள், சேர்பியாவுடன் இணைவதற்கு முயன்று வருகிறார்கள். இதனை மறைமுகமாக ஊக்குவிக்கும் சேர்பியா, பொஸ்னியா மற்றும் ஹேர்சிகோவினாவில் வசிக்கும் சேர்பியர்களின் திட்டத்தை கணிசமான காலத்துக்கு பிற்போடுமாறு கோரியுள்ளது.

ஏனெனில், தற்போது கோசோவோவில் ஒரு சர்வசன வாக்கெடுப்பை நடாத்துவதும், பொஸ்னியா மற்றும் ஹேர்சிகோவினாவில் சேர்பியர்கள் வசிக்கும் பகுதியை சேர்பியாவோடு இணைப்பதும், ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தில் சேர்பியாவுக்கான அங்கத்துவம் கிடைப்பதை பாதிக்கக்கூடும். ஆதலால்தான், நீண்டகால உத்திகளோடும், தந்திரோபாயங்களுடனும் சேர்பியா தனது நகர்வுகளை முன்னெடுக்கிறது. இவற்றிற்கான ஆலோசகராக ரோனி பிளேயர் திகழ்கிறார் என சேர்பியா தொடர்பான நிபுணர்கள் தெரிவிக்கிறார்கள்.

TV

ஒளிப்பட உதவி: Newsfirst

சுமார் பதினேழு வருடங்கள் கழிந்த நிலையில், கீரியும் பாம்பும் போல் இருந்த ரோனி பிளேயரும் அன்று போர்க்குற்றவாளி எனக் கூறப்பட்டவும் சேர்பியாவின் இன்றைய பிரதமராக திகழுபவருமான அலெச்சன்டர் வுசிக்கும் நல்லுறவை கட்டியெழுப்பியுள்ளனர். ஏதோ ஒரு வகையில் அன்று சேர்பியா அழிவடைவதற்கு காரணமாகவிருந்த ரோனிய பிளேயர் இன்று சேர்பியா வல்லமையோடு மீண்டும் நிமிர துணைபுரிகிறார். அதேவேளை, அன்று தனது பங்குடன் விடுதலையடைந்த கோசோவோவின் சுதந்திரம், எதிர்காலத்தில் இழக்கப்படும் ஆபத்தை நோக்கி செல்வதற்கு காரணமாக மாறிவருகிறார்.

இது அரசியலில், நிரந்தர எதிரியும் இல்லை, நிரந்தர நண்பனுமில்லை. மாறாக, நலன் மட்டுமே நிரந்தரமானது என்பதை புலப்படுத்துவதோடு, நடைமுறைச் சாத்தியம், யதார்த்தம் போன்றவை நிலையற்றவை என்பதை நிரூபித்துள்ளது. ஆதலால், இது தான் நடைமுறைச் சாத்தியம், யதார்த்தம் எனக் கூறி கிடைப்பதை பெற்றுக்கொள்வதையும் தருவதை வாங்கிக் கொள்வதையும் உடைய மனப்பாங்கை விடுத்து, மக்களின் நலனுக்கு முன்னுரிமை கொடுக்கும் பொறிமுறைகளையும் தந்திரோபாயங்களையும் வகுத்து செயற்பட வேண்டும். அதுவே, ஒரு தேசத்தின் எழுச்சியையும் வீழ்ச்சியையும் நிர்ணயிக்கும். அந்த வகையில், ரோனி பிளேயரின் பின்புலத்தையும், சிறீலங்கா தொடர்பான அவரது நிகழ்ச்சி நிரலையும் புரிந்து, தமிழர் தேசத்தின் நலனுக்கு முன்னுரிமையளித்து செயற்படுமா தமிழர் தரப்பு?

December 27, 2015

தமிழ் மக்கள் பேரவை: சாதிக்குமா, பாதிக்குமா?

Filed under: Uncategorized — Nirmanusan @ 1:14 pm

சிங்களவர்கள் வாக்களர்களாக அதாவது கட்சி சார்ந்து சிந்திக்கிறார்கள். ஆனால், தமிழர்களோ இனம் சார்ந்து சிந்திக்கிறார்கள். இது சிங்களவர்களிடம் உள்ள பலவீனமாகவும், தமிழர்களின் பலமாகவும் காணப்படுகிறது என சிரால் லக்திலக்க அவர்கள் 2005 – 2006 காலப்பகுதியில் அடிக்கடி கூறுவார். சிரால் தற்போது சிறீலங்கா சனாதிபதி மைத்திரிபால சிரிசேன அவர்களின் இணைப்பாளராக இருக்கின்றார். சிங்கள மக்கள் தொடர்பாக சிராலுக்கிருந்த ஆதங்கத்தோடு இந்த கட்டுரையாளருக்கு உடன்பாடில்லை. அதேவேளை, சிங்கள தேசத்தின் நலன் சார்ந்து சிந்திக்கின்ற ஒருவரிடம் அத்தகைய ஆதங்கம் இருப்பது ஆச்சரியத்துக்குரியதுமல்ல.

சிரால் ஒரு புத்திஜீவி மற்றும் அரசியற் செயற்பாட்டாளர். அத்துடன், ஐக்கிய தேசிய கட்சியின் மாகாண சபை உறுப்பினரும் கூட. 2005 நவம்பர் சனாதிபதித் தேர்தலில் இன்றைய பிரதமர் ரணில் விக்கிரமசிங்க அவர்கள் தோல்வியுற்றதைத் தொடர்ந்து சிரால் கவலையும் விரக்தியுமுற்றிருந்தார். ஆயினும், ரணில் தலைமையிலான ஐக்கிய தேசிய கட்சி சந்தித்த தொடர் தோல்விகளால் பின்னர் வந்த காலங்களில் ரணிலுக்கு எதிராகவும், சஜித் பிரேமதாசா அவர்களுக்கு ஆதரவாகவும் சிரால் செயற்பட்டார். அண்மைக் காலம் வரை ஜாதிக ஹெல உறுமய என்ற பெயரோடு இருந்த சம்பிக்க ரணவக்கவின் பௌத்த பேரினவாத கட்சியோடு சுமூகமான உறவைக் கொண்டுள்ள சிரால், தற்போது சிறீலங்கா சனாதிபதி மைத்திரிபால சிரிசேன அவர்களின் இணைப்பாளராக திகழ்கிறார்.

கடந்த பத்து ஆண்டுகளில் பெருமாற்றங்கள் நிகழ்ந்திருக்கிறது. கட்சிகளுக்கிடையே போட்டி இருந்தாலும் சிங்கள தேசத்தின் நலன்கள் என வரும் போது அவர்கள் ஒரு பொதுக் தளத்தில் இணைந்திருக்கிறார்கள் என்பதை சிங்கள தேசம் அடைந்த வெற்றிகள் மீண்டும் வெளிப்படுத்தியிருக்கிறது. வாக்காளர் மனப்பாங்கோடு இருந்த சிங்கள மக்கள் தம் இனம் சார்ந்து, தமது தேச நலன்கள் சார்ந்து செயற்படுபவர்கள் என்பதை புலப்படுத்தியிருக்கிறார்கள். இனம் சார்ந்து சிந்திப்பவர்களாக வர்ணிக்கப்பட்ட தமிழர்கள், கட்சி சார்ந்த வாக்காளர் மனப்பாங்கோடு சிந்திக்கவும் செயற்படவும் நிலைமாற்றம் அடைந்துவிட்டார்களோ என்ற சந்தேகம் எழுந்துள்ளது.

இந்த சந்தேகம், கடந்த 19ம் திகதி ஆரம்பிக்கப்பட்ட தமிழ் மக்கள் பேரவை தொடர்பாக வெளிவருகிற கருத்துக்கள், விமர்சனங்களைத் தொடர்ந்து பலமடையத் தொடங்கியுள்ளது.

தமிழ் தேசிய கூட்டமைப்புக்கு எதிரான ஒரு மாற்று கூட்டணியே தமிழ் மக்கள் பேரவை என தமிழ் தேசிய கூட்டமைப்புக்கு, அதிலும் குறிப்பாக தமிழ் அரசுக் கட்சிக்கு ஆதரவானவர்களால் விமர்சனங்கள் முன்வைக்கப்படுகிறது. அத்துடன், தமிழ் மக்கள் பேரவை தமிழர்களின் ஒற்றுமையை சிதைத்து விடும். இனப்பிரச்சினைக்கு ஒரு தீர்வு கிடைக்க இருக்கின்ற சந்தர்ப்பத்தில், இவ்வாறு ஒரு அமைப்பு உருவாகுவது தீர்வு திட்டத்தை குழப்பிவிடும் போன்ற விமர்சனங்களும் முன்வைக்கப்படுகிறது.

ஆயினும், தமிழ் மக்கள் பேரவையோ தாம் ஒரு அரசியல் கட்சி அல்ல எனத் தெரிவித்துள்ளார்கள். “நுண்ணிய நகர்வுகளுக்கூடக நடைபெறும் அரசியல் காய்நகர்த்தல்கள், எமக்கான தீர்வுகள் எமது மக்களின் பிரசன்னம் இல்லாமலே உருவாக்கப்பட்டு, எமக்கு தரப்பட்டதாக பதியப்படும். இதனை மக்கள் ஏற்றார்கள் என்று கூறுவதற்கும், தயாரிப்புக்கள் நடைபெறலாம். மிகவேகமாக நடைபெறும் இவ்விதமான நகர்வுகள் எம்மை சூழ்வதை நாம் அறிந்திருக்கவேண்டும். இந்த சந்தர்ப்பத்தில் நாம், எமது மக்கள் விழிப்பாக இல்லாவிடின் மிகப்பெரிய ஏமாற்றத்தை சந்திக்கநேரிடும். இந்த சவாலை தனி நபர்களாகவோ அல்லது தனித்தனி அமைப்புகளாகவோ எதிர்கொள்ளமுடியும் என நாம் கருதவில்லை. மக்கள் நலன் சார்ந்து சிந்திக்கும் சக்திகள் அனைத்தும் ஒன்றுபடவேண்டும். அனைவரும் ஒன்றுபட்ட அரசியல்மயப்பட்ட ஒரு மக்கள் அமைப்பின் மூலமே இது சாத்தியம் ஆகும். எனவேதான் இங்கு கூடியிருக்கின்ற அனைவரும் எமது மக்களின் நலன்களை மட்டும் முன்னிறுத்தி, எமது மண்ணில் நிகழ்ந்த தியாகங்களின் பெயரால் ஒன்றிணைந்து கொள்கைவழி செயலாற்றவேண்டும் என வேண்டுகின்றோம்” என தமிழ் மக்கள் பேரவையின் இணைத் தலைவர்களில் ஒருவரும் ஏற்பாட்டுக் குழுவை சார்ந்தவருமான மருத்துவ நிபுணர் பூ.லக்ஸ்மன் அவர்கள், தமிழ் மக்கள் பேரவை உருவாக்கப்பட்ட போது ஆற்றிய உரையில் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

தமிழ் மக்கள் பேரவைக்கு வரவேற்பு இருக்கின்ற அதேவேளை, தமிழ் மக்கள் பேரவை தமிழ் தேசிய கூட்டமைப்புக்கு எதிரானது போன்ற விமர்சனங்களும் சந்தேகங்களும் இந்த கட்டுரை எழுதப்படும் வரை திட்டமிட்டு பரப்பப்பட்டுக் கொண்டேயிருக்கிறது.

கட்சி சார்ந்த வாக்காளர் மனப்பாங்கோடு சிந்திக்கும் வரை தமிழர் தேசத்தை சூழ்ந்துவரும் பேராபத்தை புரிந்துகொள்வது இலகு அல்ல. தமிழ் இளைய சமுதாயம் சுதந்திர தாகத்தோடு வளர்ந்துவிடக் கூடாது என்பதற்காக பண்பாட்டு சீரழிவுகளையும் போதைப் பொருள் பாவனையையும் திட்டமிட்டு தமிழர் தாயகத்தில் அரங்கேற்றி வரும் தரப்புகள், தமிழர்களை ஒரு தேசத்தின் நலன் சார்ந்து சித்திப்பவர்கள் என்ற நிலையிலிருந்து வாக்காளர் மனப்பாங்கோடு சிந்திக்கும் நிலைக்கு மாற்றுவதற்கு முற்படுகிறார்கள். தேர்தல் என்பது சனநாயகத்தின் ஒரு அங்கமே தவிர அது தான் சனநாயகத்தின் முற்றுமுழுதான அளவீடோ அடையாளமோ அல்ல. அதேபோன்று, தேர்தல் என்பது தமிழ் மக்களின் நலன்களை பூர்த்தி செய்வதற்கான ஒரு மார்க்கமே தவிர, மாறாக, அதனூடாகத்தான் தமிழ் மக்களுக்கு விடிவு பிறக்கும், தமிழர் தேசம் மலரும் என்று நம்பவும் கூடாது. நம்பிக்கைய உண்டாக்கவும் கூடாது.

இத்தகைய பின்னணியில் தமிழ் மக்கள் பேரவையை பார்ப்போமானால், தமிழ் மக்களின் நலன்களை முன்னிறுத்துவதற்கான அமைப்பு என தம்மை அடையாளப்படுத்துகின்ற அதேவேளை, தாம் சிங்கள தேசத்தின் நலன்களுக்கு எதிரானவர்கள் இல்லையென்பதையும் தெரியப்படுத்தியுள்ளார்கள். அத்துடன், தாம் தமிழ் தேசிய கூட்டமைப்புக்கு எதிரான சக்தி அல்ல என்பதை வெளிப்படுத்தியுள்ளதோடு, தமிழ் தேசிய கூட்டமைப்பில் அங்கம் வகிக்கும் நான்கு கட்சிகளில் இரண்டு கட்சிகளை உள்வாங்கியுள்ளார்கள். இவ்வாறான சூழலில், தமிழ் மக்கள் பேரவையின் உருவாக்கத்தை தமிழ் தேசிய கூட்டமைப்பின் பலவீனங்களை களைந்து அதனை பலப்படுத்துவதற்கான சந்தர்ப்பமாகப் பயன்படுத்தலாம். அத்துடன், சர்வதேச சமூகத்துடனான மற்றும் சிங்கள தேசத்துடனான சந்திப்புகள், பேச்சுவார்த்தைகளில் தமிழ் தேசிய கூட்டமைப்பு பொருத்தமான தந்திரோபாயம் வகுத்து செயற்படுமாயின், தமிழ் மக்கள் பேரவையின் தோற்றத்தை தமிழ் மக்களின் நலனை முதன்மைப்படுத்துவதற்கான ஒரு கருவியாக, அழுத்த சக்தியாக முன்னிறுத்தலாம். இதேவேளை, வெறும் அறிக்கைகளை தாண்டி தாம் ஒரு செயற்திறன் மிக்க அமைப்பு என்பதை நிரூபிக்க வேண்டிய பொறுப்பு தமிழ் மக்கள் பேரவைக்கு உண்டு.

தமிழ் மக்களுக்கான உரிமைகளை, அரசியல் தீர்வை வழங்குவதற்கு பின்னடிக்கும் சிறீலங்கா அரசு, அதற்கான காரணமாக தனது மறைமுகமான ஆதரவோடு இயங்குகின்ற அல்லது தம்மால் திட்டமிட்டு உருவாக்கப்பட்ட இனவாத சக்திகளை சுட்டிக்காட்டுகின்றது. அத்துடன், சிங்கள தேசத்தின் நலனை பூர்த்தி செய்வதற்காக, பல்வேறு கட்டமைப்புகளை பலப்படுத்தி வருகிறது. இதில், மதக் குழுக்கள், சிவில் சமூகம், வணிக நிறுவகங்கள், அரச சார்பற்ற அமைப்புகளும் உள்ளடக்கம்.

அதேபோன்று தமிழ் மக்களின் நலன்களை பூர்த்தி செய்வதற்கான சீரான நிர்வாகமும் முகாமைத்துவத்துவமும் உடைய செயற்திறன் மிக்க அழுத்த சக்திகளும், தமிழ் மக்களின் நலனை முன்னிறுத்தி தூரநோக்குடன் செயற்படக்கூடிய நிறுவகங்களின் உருவாக்கமும் காலத்தின் கட்டாயமாகவுள்ளது. இத்தகைய ஒரு சூழலிலேயே, தமிழ் மக்கள் பேரவை உருவாகியுள்ளது. தமிழ் மக்கள் பேரவையின் எதிர்காலம் என்பது தமிழ் மக்களின் நலனை முன்னிறுத்திய செயற்பாட்டிலேயே தங்கியுள்ளது.

கற்றலோனியா: கற்றறிந்த பாடங்கள்
தற்போது ஸ்பெயினின் ஒரு பகுதியாகவுள்ள கற்றலோனியா “நாம் ஒரு தேசம், நாம் தீர்மானிப்போம்” என்ற கோசத்தோடு சுதந்திர அரசமைப்பதற்காய் போராடி வருகிறது. பலத்த சவால்கள், அழிவுகள், அவலங்களை கடந்து, முன்னூறு வருடங்களைத் தாண்டி கற்றலோனியாவின் விடுதலைக்கான மூச்சு உயிர்ப்புடன் இருக்கிறது.

கற்றலோனியர்கள் சந்தித்த இராணுவத் தோல்வியின் விளைவாக, 1714 செப்டெம்பர் 11 கற்றலோனியா ஸ்பெயின் இராச்சியத்தின் ஒரு அங்கமாக இணைக்கப்பட்டது. தாம் தோல்வியை சந்தித்த செப்டெம்பர் 11ஐ தமது தேசிய தினமாகப் பிரகடனப்படுத்தினார்கள் கற்றலோனியர்கள். இது தமது தோல்வியை நினைவுகூருவதற்காக அல்ல. மாறாக, தோல்விக்கும் அவலங்களுக்கும் மத்தியிலும் எமது இருப்பு தொடர்ந்தும் பேணப்படுகிறது என்பதை நிரூபிப்பதற்கான நினைவு தினம் என குறிப்பிடும் கற்றலோனியர்கள், இந்த கூட்டு நினைவு தினம் எங்களை ஒருங்கிணைக்கிறது. எமது அரசியல் வேட்கைக்கும் அதற்காக போராட வேண்டும் என்ற மனோதிடத்துக்கும் பலம் சேர்க்கிறது எனவும் தெரிவிக்கிறார்கள்.

கற்றலோனிய பிரிந்து செல்வதற்கு எடுக்கும் அனைத்து செயற்பாடுகளையும் முடக்கும் நடவடிக்கைகளில் பலம்மிக்க ஸ்பெயின் ஈடுபட்டுள்ளது. ஆயினும், அரசு அல்லாத, பெரும் சர்வதேச ஆதரவை கொண்டிராத கற்றலோனியர்களும் தமது போராட்டத்தை தொடர்கிறார்கள். ஏழரை மில்லியன் மக்களைக் கொண்ட கற்றலோனியாவில் ஒன்றரை மில்லியன் மக்கள் 2012 செப்டெம்பர் 11 தமது தேசத்துக்கான சுதந்திரத்தை வேண்டி பேரணியாய் திரண்டார்கள்.

Catalan

ஒளிப்பட உதவி: ரொயிட்ரேஸ்

இந்த பெரும் ஒருங்கிணைவுக்குப் பின்னால் கற்றலன் தேசிய அவை (Catalan National Assembly) செயற்பட்டது. பல்வேறு அரசியல் சித்தாந்தங்களையும், வேறுபட்ட சமூக வர்க்கங்களையும் கொண்டவர்கள் கற்றலன் தேசிய அவையில் அங்கம் வகிக்கிறார்கள். ஆயினும், பல்வேறுபட்ட தரப்புகளையும் கற்றலோனியாவின் சுதந்திரம் என்ற ஒற்றை இலக்கு ஒன்றிணைத்திருக்கிறது. எங்களுடைய இலக்கை அடைந்ததும் நாம் இந்த அவையை கலைத்துவிடுவோம் என அவை நிறுவுனர்கள் தெரிவிக்கிறார்கள். இருபது பேரோடு 2012 மார்ச் 10 ம் திகதி ஆரம்பிக்கப்பட்ட கற்றலன் தேசிய அவை, ஆறு மாதங்களில் ஒன்றரை மில்லியன் மக்களை ஒரு பேரணியில் ஒருங்கிணைத்தது. தனிநாட்டுக்கான போராட்டத்தின் ஒரு அங்கமே இந்தப் பேரணி. சுதந்திர தேசமொன்றிற்காய் போராடிக் கொண்டிருக்கும் கற்றலோனியர்கள், ஸ்பெயின் அரசோடு பேச்சுவார்த்தைகளில் ஈடுபடுகிறார்கள். ஆனால், அவர்கள் சரணகதி அரசியல் நடாத்தவில்லை. ஸ்பெயின் அரசுடனான பேச்சுவார்த்தைகளில் தனிநாட்டுக் கோரிக்கையை பேரம் பேசுவதற்காக பயன்படுத்தி, தமது தேசத்தின் பொருளாதாரத்தை கட்டியெழுப்ப முயற்சிக்கும் கற்றலோனியர்கள், தமது சுதந்திர தேசம் என்ற இலக்கில் கண்ணும் கருத்துமாய் இருந்து செயற்படுகிறார்கள்.

உலகளாவிய ரீதியில் கற்றலோனியாவின் சுதந்திரப் போராட்டம் ஒரு சமகால உதாரணமாக திகழ்கின்ற அதேவேளை, இலங்கைத் தீவில் விடுதலைக்காக போராடிய தமிழர் தேசத்தின் தனித்துவ அடையாளமும் எதிர்கால இருப்பும் கேள்விக்குறியாகியுள்ளது. இந்த தருணத்தில் தமிழர்கள் தமது இனத்தின் நலன்களை முன்னிறுத்தும் ஒரு தேசமாக சிந்திக்கப் போகிறார்களா அல்லது கட்சிசார் வாக்காளர்களாக சிந்திக்கப் போகிறார்களா என்பதை கட்டமைப்பதில் தமிழ் மக்கள் பேரவை முக்கிய பங்கு வகிக்கலாம். ஏனெனில், கட்சியரசியலைத் தாண்டி ஒரு இனக்குழுமமாக, ஒரு தேசக் கட்டமைப்பாக சிந்திக்கின்ற இனத்தினாலேயே தமது நலன்களை பூர்த்திசெய்ய முடியும். வரவேற்புக்கும் விமர்சனங்களுக்கும் மத்தியில் உருவாகியுள்ள தமிழ் மக்கள் பேரவையால் ஒரு இனத்தின் ஆக்கபூர்வமான கூட்டு சிந்தனைக்கு அடித்தளம் இடமுடியுமா?

December 20, 2015

ரணிலின் ஒப்பரேசன் II

Filed under: Uncategorized — Nirmanusan @ 6:56 am

ரணில் விக்கிரமசிங்கா அவர்கள் சிறீலங்காவின் பிரதமராக நான்காவது தடவையாக பதவியேற்று எதிர்வரும் சனவரி 8 திகதியுடன் ஒரு வருடம் பூர்த்தியடைகிறது. டிசம்பர் 2001ல் ரணில் மூன்றாவது தடவையாக பதவியேற்ற பின், தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளைப் பலவீனப்படுத்துவதற்காக உள்நாட்டிலும் சர்வதேச ரீதியிலும் மிக நுட்பமான முறைகளில் நடவடிக்கைகளை முன்னெடுத்திருந்தார். சர்வதேச பாதுகாப்பு வலை திட்டத்தின் ஊடாக புலிகளை உலகளாவிய ரீதியில் பலவீனப்படுத்திய ரணில், கருணா என அழைக்கப்பட்ட விநாயகமூர்த்தி முரளிதரன் அவர்களை தனது வலையில் சிக்கவைத்ததனூடாக புலிகளை உள்நாட்டில் பலவீனப்படுத்தினார்.

விடுதலைப் புலிகள் இயக்கத்திலிருந்து கருணா நீக்கப்பட்டு சரியாக ஒரு மாதத்தில் ரணில் தனது பிரதமர் பதவியை இழந்தார். அதன் பிற்பாடு, ரணில் தலைமையில் ஐக்கிய தேசிய கட்சி சுமார் இருபதுக்கு மேற்பட்ட தேர்தல்களில் (உள்ளுராட்சி சபை, மாகாணசபை, நாடாளுமன்றத் தேர்தல் மற்றும் சனாதிபதித் தேர்தல்) தோல்வியடைந்தது. இதனால், ரணிலின் தலைமைத்துவத்துக்கு எதிராக கட்சிக்குள் கடும் எதிர்ப்பு கிளம்பியது. ஆயினும், ரணில் தலைமைப் பதவியிலிருந்து விலகவில்லை. பலதோல்விகள், படுதோல்விகள் மற்றும் நீண்டகால காத்திருப்புகளிற்குப் பிறகு, சுமார் பதினொரு வருடம் கழித்து, கடந்த சனவரி 9ம் திகதி சிறீலங்காவின் பிரதமராக ரணில் நான்காவது தடவையாக பதவியேற்றார்.

பதவியாசை ரணிலுக்கு இருந்தபோதும், ஒப்பீட்டு ரீதியில் ராஜபக்சாக்களைப் போல வெற்றிகளுக்கோ சாதனைகளுக்கோ மார்தட்டி உரிமைகோருவது குறைவு. ராஜபக்சாக்களைப் போல ஆரவாரத்துடனோ அல்லது தெருச்சண்டியர்கள் போன்றோ ரணில் செயற்படுவதில்லை. மாறாக, அமைதியாக ஆனால் துராநோக்குடனும் புத்திசாதுரியமாகவும் செயற்படும் பண்பைக் கொண்டவர். ஒருதுளி இரத்தமும் சிந்தாமல் கருணாவை தனது பொறிக்குள் வீழ்த்தி போராட்டத்தை சிதைத்தமை இதற்கு ஒரு உள்நாட்டு உதாரணம்.

ரணில் ஏப்ரல் 2004ல் பதவியை இழந்த போது அவரது மற்றுமொரு இரகசிய நகர்வு முற்றுப்பெற்றிருக்கவில்லை. புலம்பெயர்ந்து வாழ்ந்தாலும் அரசியல் செயற்பாடுகளில் ஈடுபட்டிருக்கும் ஈழத்தமிழர்களையும் அவர்களது கட்டமைப்புகளையும் பலவீனப்படுத்துவதே ரணிலின் முற்றுப்பெறாத அந்த திட்டமாக இருந்தது. அந்த திட்டத்தை முழுமையடையச் செய்வதற்கு ரணில் இந்த ஆட்சிக்காலத்தை நுட்பமாகக் கையளுகிறார். ரணிலின் தொலைநோக்குப் பார்வையென்பது, தனது பதவி, தனது கட்சி என்பதை கடந்து சிங்கள தேசத்தின் நலன்களை பேணிப் பாதுகாத்தலே ஆகும். ராஜபக்சாக்களைப் போலவோ அல்லது சம்பிக்க ரணவக்க மற்றும் சரத் பொன்சேக போன்று ரணில் இதை வெளிப்படையாக பேசுவதில்லை. ஆனால், செயற்பாட்டில் அவர்கள் எல்லோரையும் விட திறம்பட செயலாற்றும் வல்லமை கொண்டவர்.

pic 1

ஒளிப்பட உதவி: ஏஎப்பி

சிங்கள தேசத்தை இலங்கைத் தீவில் மேலாண்மையுடையதாக நிலைநிறுத்த வேண்டும் என்றால், தமிழ்த் தேசிய சித்தாந்தத்தையும், தமிழர்களின் தனித்துவ அடையாளங்களையும் சிதைக்க வேண்டும். தமிழர்களின் இறையாண்மையையும் ஆட்புல ஒருமைப்பாட்டையும் அழிக்க வேண்டும். அத்தகைய நடவடிக்கைகளை முன்னெடுக்க வேண்டும் என்றால், தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளை பலவீனப்படுத்த வேண்டும் அல்லது அழிக்க வேண்டும் என்பது திரிபுபடுத்தப்பட்ட மகாவம்ச மனப்பாங்கு. பலர் அதனை பேசினாலும் சிலரே அதனைச் செய்துள்ளனர்; செய்துவருகின்றனர். அதில் ரணில் முதன்மையானவர். ஆனால், ராஜபக்சாக்களை போன்று தன்னை இனவாதியாகவோ தேசியவாதியாகவோ காட்டிக்கொள்வதில்லை. மாறாக தனக்கு ‘லிபரல்வாதி’ முகம்மூடி போட்டுள்ளார்.

இந்த லிபரல் முகத்துடனேயே முற்றுப்பெறாத தனது திட்டத்துக்கு முடிவுரை எழுத ரணில் மீண்டும் திடங்கொண்டு செயற்பட்டு வருகிறார். அதன் அங்கமாகவே, புலம்பெயர் அரசியற் செயற்பாட்டாளர்களையும் கட்டமைப்புகளையும் பலவீனப்படுத்தும் செயற்பாடுகளை தான் பதவியேற்ற காலம் தொடங்கி மீண்டும் அமுல்படுத்தி வருகிறார். விடுதலைப் புலிகள் ஆயுதரீதியாக தோற்கடிக்கப்பட்ட பின்னர் சவாலான தரப்பாக புலம்பெயர் சமுகம் இருக்கும் என்பதை ரணிலும் அவருக்கு ஆதரவான சக்திகளும் கணக்கு போட்டன. இந்தப் பின்னணியிலேயே, புலிகளுடன் சமாதானப் பேச்சுவார்த்தையில் ஈடுபட்டவாறே புலிகளை அழிக்கும் செயற்பாடுகளில் ஈடுபட்ட ரணில் தரப்பு, சமாந்தரமாக புலம்பெயர் தமிழர்களையும் அழிப்பதற்கு திட்டம் போட்டது.

2003 ஒக்டோபர் 5ம் திகதி மலேசியாவின் சுபங் என்ற இடத்திலுள்ள செறெற்ரன் விடுதியில் ஒரு கலந்துரையாடல் இடம்பெற்றது. ஈழத்தமிழர்களுக்கு ஆதரவாக மலேசியாவில் பல்வேறு அமைப்புகள் முனைப்புடன் செயற்பட்டுக்கொண்டிருந்த காலப்பகுதியிலேயே இந்த கலந்துரையாடல் ஏற்பாடுசெய்யப்பட்டது. தமிழ் டயஸ்பொறா (Tamil Diaspora) என்ற அடையாளத்தோடு மிளிரும் ஈழத்தமிழர்களை சிறீலங்கன் டயஸ்பொறா (Sri Lankan Diaspora) என்ற அடையாளத்துக்கு மாற்றுவதே இந்த கூட்டத்தின் இரகசிய நோக்கமாக இருந்தது. அதற்கமைவாக, மலேசியாவில் செயற்பட்ட பல தமிழ் அமைப்புகளுக்கு அழைப்பிதழ் அனுப்பப்பட்டது. பலர் அதைப் புறக்கணித்தார்கள். சில அமைப்புகள் பங்குபற்றியிருந்தன. இறுதியில், பங்குபற்றிய அமைப்புகளை ஒன்றிணைத்து மலேசியன் சிறிலங்கன் அமைப்புகளின் சம்மேளனம் உருவாக்கப்பட்டது. ஆயினும், புலிகள் பலமாக இருந்த காரணத்தால் தமிழ் டயஸ்பொறாவை பலவீனப்படுத்தும் ரணிலின் முயற்சி அன்று வெற்றிபெறவில்லை. ரணிலை தொடந்து வந்த ராஜபக்சக்கள் தமக்கு தலையிடி கொடுத்து வந்த புலம்பெயர் தமிழர்களையும் அவர்களின் கட்டமைப்புகளையும் சிதைப்பதில் குறிப்பிடத்தக்க வெற்றியை அடைந்தார்கள். தமிழ் தேசிய நிலைப்பாட்டோடு இருந்துவரும் புலம்பெயர் தமிழர்களை நோக்கி ராஜபக்சக்கள் மேற்கொண்ட உளவியல் போர் கணிசமான வெற்றியைப் பெற்றது. ராஜபக்சவின் காலத்திலேயே புலம்பெயர் கட்டமைப்புகள் பலவீனப்படத் தொடங்கி விட்டன.

புலம்பெயர் சமூகம் ஒரு சவால் விடும் சக்தியாக இருக்கக் கூடாது என்பதில் ரணில் மிகக் குறியாக இருந்து செயற்படுகிறார். ஆதலால், தமிழ்த் தேசிய செயற்பாடுகளோடு தம்மை இணைத்திருந்த குறிப்பிடத்தக்களவு செயற்பாட்டாளர்களையும், சில புலம்பெயர் அமைப்புகளையும் ஒரு கூட்டு வலைக்குள் வீழ்ந்தி வருகின்றனர். சிலர் தம்மை அறியாமல் இந்த பொறிக்குள் சிக்குண்டுள்ளனர். தமது சுய நலன் சார்ந்து செயற்பட்டு வந்த சிலர் பலம் உள்ள பக்கம் சாய்வோம் என்ற அடிப்படையில் சிறீலங்காவின் பக்கம் சென்றுள்ளனர். இதேவேளை, எங்கள் மக்களுக்கு ஏதாவது உதவி செய்ய வேண்டும் என்ற நல்நோக்கத்தோடு இருந்தவர்களோ இதை ஒரு சந்தர்ப்பமாக பயன்படுத்துவோம் என்ற நோக்கில் சிறீலங்கா அரசாங்கத்தோடு இணைந்து பணியாற்ற முயல்கிறார்கள்.

அன்று சமாதானம் என பேசியபடியே புலிகளை அழித்தவர்கள் இன்று நல்லிணக்கம் எனப் பேசியபடியே தமிழர்களின் தனித்துவ அடையாளங்களை அழிக்கும் முயற்சிகளில் ஈடுபட்டிருக்கிறார்கள்.

கடந்த யூன் மாதம் 11ம் திகதி சிறீலங்கா வெளிவிவகார அமைச்சில் நடந்த கூட்டத்தில் உரையாற்றிய வெளிவிவகார அமைச்சர் மங்கள சமரவீர, வெளிநாட்டில் வாழும் இலங்கையர்கள் ஒரு குழுமமாக செயற்பட வேண்டும் என தெரிவித்தார். தமிழ் டயஸ்பொறா என்ற அடையாளம் அற்று சிறீலங்கன் டயஸ்பொறா என்ற ஒற்றை அடையாளத்தோடு அனைவரும் செயற்பட வேண்டும் என்ற தொனியே அவரது பேச்சில் தெரிந்தது. ராஜபக்சவால் அமைக்கப்பட்ட கற்றறிந்த பாடங்கள் மற்றும் நல்லிணக்கத்திற்கான ஆணைக்குழுவின் பரிந்துரைகளுக்கு அமைவாகவே புலம்பெயர்ந்து வாழ்வோருடனான செயற்பாடுகளுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்கப்படுவதாகவும் மங்கள தெரிவித்திருந்தார்.

ரணிலும் சரி ராஜபக்சவும் சரி தங்களுக்கிடையில் போட்டி இருந்த போதும், புலிகளை அழிக்க வேண்டும் என்பதில் ஒருமித்த நிலைப்பாட்டில் இருந்தார்கள். அதற்காக அவர்களுக்கு ஒரு பொது நிகழ்ச்சிநிரல் இருந்தது. அதனடிப்படையில் செயற்பட்டார்கள். இறுதியில், ரணில் விதைத்து உரம் போட்டு வளர்த்ததை ராஜபக்சாக்கள் அறுவடை செய்தார்கள். அதேபோன்று, புலம்பெயர் தமிழ் மக்களை பலவீனப்படுத்துவது என்ற திட்டத்தை ரணில் தொடக்கி வைத்து செயற்பட்டார், ராஜபக்சாக்கள் அதனை தொடர்ந்தனர். ரணில் அதனை மீண்டும் கையிலெடுத்துள்ளார். ஆட்சிகள் மாறிய போதும், அணுகுமுறைகள் மாறிய போதும், அவர்கள் இலக்கு மாறவில்லை. அதற்கு அடிப்படையாக அவர்களிடம் சரியானதும் நிலையானதுமான கொள்கை வகுப்பு உண்டு. ஆட்சிகள் மாறினாலும் அணுகுமுறைகள் மாறினாலும் தமிழர் தேசத்தை நோக்கிய சிங்களத்தின் கொள்கைவகுப்பில் மாற்றம் நிகழவில்லையென்பதை கடந்த கால மற்றும் நிகழ்கால வரலாறு சுட்டிக்காட்டுகிறது.

தமிழ் தேசியத்துக்கு எதிராக நீண்டகாலமாகச் செயற்பட்டு வரும் ரொகான் குணரட்ண போன்றவர்கள் கடந்த ஒரு தசாப்தங்களுக்கு மேலாக சிங்கள தேசத்தின் கொள்கை வகுப்பில் முக்கியமானவர்களாக திகழ்கிறார்கள். சர்வதேச ரீதியில் பயங்கரவாத முறியடிப்பு நிபுணராக தன்னைக் காட்டிக் கொள்ளும் ரொகான் குணரட்ண, சிறீலங்கா அரசை பேணிப் பாதுகாப்பதையும் தமிழ் தேசியத்தை அழிப்பதையும் நோக்காக கொண்டு செயற்பட்டு வருகிறார். இவரது கருத்துக்களுக்கும் ரணில் – ராஜபக்சக்களின் நடவடிக்கைகளுக்குமிடையில் நெருங்கிய தொடர்புகள் இருப்பதை, இவரது எழுத்துக்களையும் பேச்சுக்களையும் அவதானிப்பவர்களால் புரிந்து கொள்ள முடியும். டிசம்பர் 2013 ல் சிறீலங்காவின் டெயிலி நியுஸ் பத்திரிகைக்கு கொடுத்த நேர்காணலில், புலம்பெயர் தமிழர்களை எவ்வாறு பலவீனப்படுத்தலாம் என்பதை ரொகான் குணரட்ண விளக்கியிருந்தார். நாம் சிறீலங்கர்கள் என்ற அடையாளத்தை கட்டியெழுப்புவதன் அவசியத்தை எடுத்துகூறிய ரொகான் குணரட்ண, தமிழ் மக்களின் மனப்பாங்கிலும் அபிப்பிராயங்களிலும் மாற்றங்களை ஏற்படுத்துவதற்கு அரசாங்கம் கூடிய கவனம் செலுத்த வேண்டும். அத்துடன், தமிழ் ஊடகங்களையும் நெருக்கமாக கண்காணிக்க வேண்டும் என்பதையும் தெரிவித்திருந்தார்.

ரொகான் குணரட்ண போன்ற கொள்கை வகுப்பாளர்களையும், ரணில், மைத்திரி, சம்பிக்க ரணவக்க மற்றும் சரத் பொன்சேகா போன்ற பல்வேறு அரசியல்வாதிகளையும், அரசியற் கட்சிகளையும் ஒன்று சேர்க்கின்ற இரண்டு விடயங்கள் உண்டு. அவையாவன, சிங்கள தேசத்தின் நலன்களுக்கு பாதகமாக அமையக்கூடிய நிகழ்வுகள் மற்றும் தமிழர் தேசத்துக்கு எதிரான சிங்கள தேசத்தின் செயற்பாடுகள். இந்த விடயங்கள், சகல வேறுபாடுகளையும் கடந்து சிங்கள தேசத்தை ஒரு பொதுத்தளத்தில் ஒன்றிணைக்கின்றன.

தமிழ்த் தேசியத்தை பலவீனப்படுத்த வேண்டும் என்ற நோக்கத்திற்காக பின்வரும் விடயங்களில் ரணில் தலைமையிலான சிங்கள தேசம் கவனம் செலுத்துகிறது.
1. தமிழ் பேசும் மக்களுக்கிடையில் வேற்றுமைகளை வளர்த்தல்.
2. வடக்கு – கிழக்கில் வாழும் தமிழ் மக்கள் ஓரணியில் திரளாமல் தடுத்தல்.
3. தாயகத்தில் தமிழர் தரப்புகளுக்கிடையிலேயே முரண்பாடுகளை உருவாக்குதல், ஊக்குவித்தல்.
4. புலம்பெயர் தமிழர் தரப்புகளுக்கிடையில் பகமையுணர்வை நீடிக்கச் செய்து புதிய முரண்பாடுகளை தோற்றுவித்தல்.
5. தமிழர் தாயகத்தில் வாழும் தமிழர்களுக்கும் புலம்பெயர்ந்து வாழும் தமிழர்களுக்குமிடையில் வேற்றுமைகள், குழப்பங்கள், முறுகல்களை ஏற்படுத்துதல்.

இத்தகைய சூழலில், கடந்த ஒகஸ்ட் மாதம் இலங்கைத் தீவில் பொதுத் தேர்தல் நடைபெற்றது. இதில் தமிழர் தாயகத்தில் போட்டியிட்ட தமிழ் தேசிய கூட்டமைப்பு (த.தே.கூட்டமைப்பு) வெற்றி பெற்றது. தமிழ் தேசிய மக்கள் முன்னணி (த.தே.ம.முன்னணி) தோல்வியடைந்தது. தேர்தல் காலத்தில் கணிசமான புலம்பெயர் தமிழர்கள் த.தே.ம.முன்னணிக்கு வெளிப்படையாக ஆதரவளித்தார்கள். அதேவேளை, த.தே.கூட்டமைப்புக்கு திரைமறைவில் கணிசமான ஆதரவு நிலவியது. ஆயினும், த.தே.ம.முன்னணியின் தோல்விக்குப் பிற்பாடு, புலம்பெயர் தமிழர்களின் கருத்துக்களை இலங்கைத் தீவில் வாழும் தமிழர்கள் நிராகரித்து விட்டார்கள் என்ற கருத்தியல் போர் ஒன்று மிக நுட்பமான முறையில் சிங்கள கொள்கைவகுப்பாளர்களால் அரங்கேற்றப்பட்டது. கட்சிகளுக்கான பரிபூரண ஆதரவு நிலையும், புலம்பெயர் செயற்பாட்டுத் தளத்தை ஒற்றை அடையாளத்துக்குள் வைத்து தவறாக கணித்தமையும் சிங்கள கொள்கைவகுப்பாளார்களின் நிகழ்ச்சி நிரலுக்குள் தமிழ்த் தேசிய நிலைப்பாட்டில் இருப்பதாக காட்டிக்கொள்வோரை மட்டுமல்ல தமிழ்த் தேசிய நிலைப்பாட்டோடு இருக்கும் குறிப்பிடத்தக்களவானோரையும் இழுத்தது. இருப்பினும், இந்த கருத்துருவாக்கமும் வெற்றி அடையவில்லை. மாறாக, தேர்தல் முடிவுகளுக்கு பிற்பாடு, தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பில் அதிக விருப்பு வாக்குகளைப் பெற்ற நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் சி.சிறீதரன் அவர்களும், தமிழரசுக் கட்சியின் தலைவர் மாவை சேனாதிராச அவர்களும் புலம்பெயர் தமிழ் மக்களை முதன்மைப்படுத்தி நன்றி தெரிவித்திருந்தார்கள். இருப்பினும், தமிழர் தாயகத்தில் வாழும் தமிழர்களுக்கும் புலம்பெயர்ந்து வாழும் ஈழத் தமிழர்களுக்குமிடையில் முரண்பாடுகளை தோற்றுவிப்பதற்கும் கூர்மையடையச் செய்வதற்குமான பணிகளை ரணிலை முதன்மையாகக் கொண்ட சிங்கள தேசம் கைவிடவில்லை. இந்த நிகழ்ச்சி நிரலை முன்னெடுப்பதற்கு, ரணில் தமிழர்களையே பிரதானமாகப் பயன்படுத்துகிறார். இதனூடாக, தமிழர்களை வைத்தே தமிழர்களை அழிக்க முடியும் என்ற தனது நகர்வை ரணில் மீண்டும் நிரூபிக்க முயல்கிறார்.

புலம்பெயர் தளத்தில் இயங்கும் அமைப்புகளுக்கும் செயற்பாட்டாளர்களுக்குமிடையில் முரண்பாடுகளையும் குழப்பங்களையும் உண்டு பண்ணும் செயற்பாடுகளுக்கும் ரணிலை முதன்மையாகக் கொண்ட சிங்கள தேசம் முக்கியத்துவம் வழங்கியுள்ளது. அதில் ஒரு அங்கமே கடந்த நவம்பர் 20ம் திகதி வெளியிடப்பட்ட மீளாய்வு செய்யப்பட்ட தடைசெய்யப்பட்டோர் தொடர்பான வர்த்தமானி அறிவித்தல்.

தாயகம், தேசியம், தன்னாட்சி என்ற அரசியல் அபிலாசையில் உறுதியாகவும், தமிழ் மக்களுக்கு நடந்தது இனஅழிப்பு என்பதில் திடமாகவும் இருப்போரும் தடைநீக்கப்பட்ட எட்டு புலம்பெயர் அமைப்புகள் மற்றும் 269 தனிநபர்களில் உள்ளடக்கப்பட்டுள்ளனர். அதேவேளை, குறித்த நிலைப்பாடுகளில் தற்போது இல்லாத அமைப்புகளும் தனிநபர்களும் இந்த தடைநீக்கத்தில் உள்ளடக்கப்பட்டுள்னர். இது, புலம்பெயர் தமிழ் மக்கள் மத்தியில் ஒருவித தெளிவற்ற தன்மையை உண்டுபண்ணியுள்ளது.

இது மக்கள் மத்தியிலும் செயற்பாட்டாளர்கள் மத்தியிலும் ஒரு குழப்பநிலையையும் சந்தேகங்களையும் உருவாக்கக் கூடும். இதனால், குறித்த அமைப்புகளினதும் செயற்பாட்டாளர்களினதும் கவனங்கள் சிதறிக்கடிப்பட்டு தமிழ்த் தேசியத்தை நோக்கிய செயற்பாடுகள் மேலும் பலவீனப்படக்கூடும். அந்த நோக்கோடே இந்தப் பொறி வைக்கப்பட்டுள்ளதற்கான சாத்தியப்பாடு தென்படுகிறது. ஆதலால், இந்த பொறி தொடர்பாகவும் சிங்கள தேசத்தின் நிகழ்சிநிரல் தொடர்பாகவும் தமிழ் மக்கள் விழிப்புணர்வுடனும் தெளிவுடனும் இருக்க வேண்டும்.

விடுதலைப் புலிகளில் முக்கிய தளபதியாக இருந்த கருணாவை விடுதலைப் புலிகளுக்கு எதிராக திருப்பியவர் ரணில். மகிந்தவோடு நீண்டகாலம் ஒன்றாக இருந்த மைத்திரி மகிந்தவுக்கு எதிராக போட்டியிட துணையாக இருந்தவர் ரணில். தமிழ் தேசிய கூட்டமைப்பிலுள்ளவர்களைக் கொண்டே வட மாகாண முதலமைச்சரை பலவீனப்படுத்தும் முனைப்பில் ஈடுபட்டுள்ளவர் ரணில். இந்த ரணிலே, புலம்பெயர் தமிழர்களை பலவீனப்படுத்தும் முயற்சியில் மீண்டும் இறங்கியுள்ளார்.

11258146_640656322700544_1988528905562869142_n-800x365

ஒளிப்பட உதவி: ரணில் விக்கிரமசிங்கவின் உத்தியோகபூர்வ முகநூல் பக்கம்

ரணிலின் உள்நோக்கத்தையும் தூர நோக்குப் பார்வையையும் புரியாவிட்டால், தமிழ் மக்கள் மீது 13ம் திருத்தச் சட்டத்துக்கு அமைவான மாகாண சபையை விடவும் அதிகாரங்கள் குறைந்த தீர்வே திணிக்கப்படும். அத்துடன், தமிழ் மக்கள் மீது நடாத்தப்பட்டது இனஅழிப்பு இல்லை என்ற கருத்துருவாக்கம் வெற்றிபெறும். இதனால், குற்றங்களை இழைத்தோர் தண்டனைகளிலிருந்து காப்பாற்றப்படுவதோடு, பாதிக்கப்பட்ட மக்களுக்கு நீதிகிடைக்காது.

இந்த நிலை தமிழ் மக்களின் தனித்துவ அடையாளங்களை சிதைத்து, தமிழர் தாயகத்தை அடிமை வாழ்வுக்குள் சிறைப்படுத்தி, தமிழ்த் தேசியத்தை அழிக்கும் தூர நோக்குப் பார்வை கொண்டது. ரணிலின் ஒப்பரேசன் II முறியடிக்க வேண்டுமானால், தமிழ்த் தேசியத்தை பாதுகாக்கும் நோக்கோடு இலட்சியத்தால் ஒன்றுபட்ட மக்களாக தமிழர்கள் எழுச்சி கொள்ள வேண்டும்.

December 6, 2015

அமெரிக்க – சீன பூகோள அரசியல் போட்டியில் முக்கியத்துவமடையும் ஜிபுத்தியும் – இலங்கையும்

Filed under: Uncategorized — Nirmanusan @ 10:50 am

சிறீலங்காவில் கடந்த சனவரி மாதம் ஏற்பட்ட ஆட்சிமாற்றத்தைத் தொடர்ந்து, தெற்கு மற்றும் மத்திய ஆசியாவுக்கான அமெரிக்காவின் உதவி இராசாங்க செயலாளர் நிசா பிஸ்வல், அமெரிக்காவின் இராசாங்க செயலாளர் ஜோன் கெரி உட்பட அமெரிக்காவின் உயர்மட்ட அதிகாரிகள் அடங்கிய குழுக்கள் இலங்கைத் தீவை நோக்கி விரைந்தன. இறுதியாக ஐ.நாவுக்கான அமெரிக்க தூதுவர் சமந்தா பவர் அவர்கள் இலங்கைத் தீவுக்கான மூன்று நாள் (நவம்பர் 22-24) பயணத்தை மேற்கொண்டிருந்தார்.

ஆறு தசாப்த காலங்களுக்கு மேற்பட்ட சிறீலங்காவின் இராசதந்திர உறவுகள் வரலாற்றில், குறுகிய காலப் பகுதிக்குள் (சுமார் பத்து மாதங்கள்) அமெரிக்காவின் அதிஉயர் மட்ட அதிகாரிகள் அதிகமான பயணங்களை இலங்கைத் தீவுக்கு மேற்கொண்டமை இதுவே முதற்தடவை. இது, பூகோள அரசியல் – பொருளாதாரத்தில் இலங்கைத் தீவிற்கிருக்கும் முக்கியத்துவத்தை எடுத்துகாட்டுகிறது.

மகிந்த ராஜபக்ச அவர்களின் ஆட்சியில், சீனாவின் மேலாண்மை இலங்கைத் தீவில் அதிகரிக்கத் தொடங்கியதையடுத்து, அமெரிக்காவுக்கும் சிறீலங்காவுக்குமிடையிலான உறவுகள் மோசமடைந்தது. அமெரிக்காவின் நலன்களுக்கு போட்டி சக்தியான சீனா இலங்கைத் தீவில் ஆழமாக காலூன்றுவதற்கு இடம்கொடுத்தது மட்டுமன்றி அது ஆரோக்கியமாக வளர்வதற்கும் மகிந்த ராஜபக்ச பக்கத்துணையாக இருந்தார். இது, அமெரிக்காவுக்கு விரும்பத்தக்கதோ அல்லது அமெரிக்காவின் நலன்களுக்கு பொருத்தமுடையதோ அல்ல.

ஆதலால், மகிந்த ராஜபக்சவை ஆட்சியிலிருந்து அகற்ற வேண்டிய தேவையெழுந்தது. அதற்கமைவான வேலைத்திட்டங்கள் முன்னெடுக்கப்பட்டது. அதன் முதல் முயற்சி போதிய தயார்படுத்தல்கள் இல்லாமையால் 2010 சனாதிபதித் தேர்தலில் தோல்வியடைந்தது. இருப்பினும், முயற்சிகள் தொடர்ந்தது. திட்டங்கள் மூலோபாயங்கள் வகுக்கப்பட்டு மத்திய கிழக்கு – வட ஆபிரிக்கா நாடுகளுடன் ஒப்பிடுமிடத்து குறைந்த இழப்புகளுடனும், குறைந்த செலவுகளுடனும் சிறீலங்காவில் ஆட்சிமாற்றம் ஏற்படுத்தப்பட்டது.

ஆட்சிமாற்றம் ஏற்பட்டாலும் அதன் முழுமையான பயனை அமெரிக்காவால் இதுவரை அடைய முடியவில்லை. அதேவேளை, அமெரிக்கா பொறுமை காக்க முடியாத சூழலும் உள்ளது. ஏனெனில், சிறீலங்கா அரசாங்கத்தின் இன்றைய நிலைமை நீண்ட காலத்திற்கு தாக்குப்பிடிக்குமோ என்ற கேள்வி ஒருபுறம் உள்ளது. மறுபுறம், சனாதிபதி ஒபாமாவின் ஆட்சிக் காலம் அடுத்த ஆண்டுடன் நிறைவடைய உள்ளது. சனாதிபதி ஒபாமாவின் ஆட்சி நிறைவடைவதற்குள், ஒபாம நிர்வாகித்தில் உள்ள மேல்மட்ட அதிகாரிகள் சாதித்தார்கள் என்ற கருத்துருவாக்கம் அமெரிக்காவில் உருவாக வேண்டும் என ஒபாம நிர்வாகித்தில் உள்ள மேல்மட்ட அதிகாரிகள் எண்ணுவதாக வொசிங்டனை தளமாகக் கொண்டவர்கள் ஊடாக அறியமுடிகிறது. ஒபாம நிர்வாகத்தின் பல வெளியுறவுக் கொள்கைகள் அமெரிக்காவில் விமர்சனத்திற்குள்ளாகியுள்ள சூழலில், அவற்றை எதிர்கொள்வதற்கான வெற்றிகரமான விவகாரமாக சிறீலங்காவை முன்னிறுத்தும் முயற்சிகள் தொடர்ந்தும் ஒபாம நிர்வாகத்தில் உள்ள உயர் அதிகாரிகளால் மேற்கொள்ளப்பட்டு வருகிறது.

இத்தகைய பின்னணியிலேயே, அமெரிக்காவின் உயர்மட்ட அதிகாரிகளின் இலங்கைத் தீவை நோக்கிய பயணங்கள் அமைந்துள்ளன. இலங்கைத் தீவில் சனநாயகத்தையும் நல்லாட்சியையும் மீளக்கட்டியெழுப்புதல் எனக் கூறப்பட்டாலும், அமெரிக்காவின் தேசிய நலனை பூர்த்தி செய்தலே அதன் மைய இலக்கு.

பூகோள அரசியலில் உருவாகியுள்ள போட்டி நிலையானது, சிறிய ஆனால் கேந்திர முக்கியத்துவம் வாய்ந்த நாடுகளுக்கான முக்கியத்துவத்தை அதிகரித்துள்ளது. அதனடிப்படையிலேயே, இலங்கைத் தீவின் அரசியல் சூழலில் செல்வாக்கும் செலுத்தும் நகர்வுகளை அமெரிக்கா விரைந்து மேற்கொண்டு வருகிறது. அந்த நகர்வென்பது, கடந்த காலங்களில் அமெரிக்காவின் தேசிய நலனுக்கு எதிராக காணப்பட்ட சக்திகளையும் காரணிகளையும் பலவீனப்படுத்தல் தொடங்கி கடந்த காலங்களில் இழந்தவற்றை ஈடுசெய்தல் மற்றும் எதிர்காலத்தில் அமெரிக்காவின் நலன்களுக்கு சார்பான அரசியல் சூழல் இலங்கைத் தீவில் நிலவுவதை உறுதிப்படுத்தல் என பல்வேறு முனை நகர்வுகளை கொண்டது.

கடந்த மே மாதம் சிறீலங்காவுக்கு விஜயம் செய்த ஜோன் கெரி அவர்கள், சிறீலங்காவைத் தொடர்ந்து கென்யாவுக்கும் ஜிபுத்திக்கும் (Djibouti) பயணம் செய்தார். கென்யாவும் ஜிபுத்தியும் சீனாவின் பட்டுப் பாதை திட்டத்தில் உள்வாங்கப்பட்ட நாடுகள்.
djibouti-map
ஜிபுத்தி சுமார் எட்டரை இலட்சம் மக்களைக் கொண்ட ஒரு சிறிய நாடு. ஒரு புறம் எத்தியோப்பியா, எரித்திரியா மற்றும் சோமாலியா ஆகிய நாடுகளும், மறுபுறம் செங்கடலும் ஏடன் வளைகுடாவும் (Gulf of Aden) ஜிபுத்தியை சூழ்ந்துள்ளன. இங்கு 1990 களில் ஆரம்பித்த உள்நாட்டுப் போர் 2001ல் போரிட்ட இருதரப்புகளுக்கிடையில் கைச்சாத்திடப்பட்ட சமாதான உடன்படிக்கையின் பிரகாரம் முடிவுக்கு வந்தது. பிரெஞ்சு படையினர் நீண்டகாலமாக ஜிபுத்தியில் நிலைகொண்டுள்ளனர். அவர்களைத் தொடர்ந்து ஜப்பானும் தனது படைகளை அங்கு நிறுத்தியுள்ளது. தற்போது அமெரிக்காவும் சீனாவும் பனிப்போரில் ஈடுபடும் களமாக ஜிபுத்தி மாறியுள்ளது.

அமெரிக்காவின் பொதுஅரசியலில் இலங்கைத் தீவு தொடர்பாக பேசுமளவிற்குக் கூட ஜிபுத்தி தொடர்பாகப் பேசப்படுவதில்லை. ஆனால், இலங்கைத் தீவு போன்று ஜிபுத்தியும் பூகோள அரசியிலில் முக்கியத்துவம் மிக்கது. இந்துசமுத்திரத்தில் இலங்கைத் தீவின் அமைவிடம் கேந்திர முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாக உள்ளது போல, ஆபிரிக்காவில், குறிப்பாக யெமனில் (Yemen) மோதல்கள் உக்கிரமடைந்த பின் ஜிபுத்தியின் முக்கியத்துவம் இரட்டிபடைந்துள்ளது. அமெரிக்காவின் ஆபிரிக்காவை மையப்படுத்திய ஒரேயொரு இராணுவத் தளம் ஜிபுத்தியிலேயே அமைக்கப்பட்டுள்ளது. லெமொனியர் முகாம் எனப் பெயரிடப்பட்டுள்ள இந்தத் தளத்தில் சுமார் 4000 வரையான அமெரிக்காவின் சிறப்புப் படைகள் நிலைகொண்டுள்ளனர். அத்துடன், இங்கே அமெரிக்காவின் தாக்குதல் விமானங்களும் உலங்குவானூர்திகளும் நிலைநிறுத்தப்பட்டுள்ளன. கடந்த 13 வருடங்களாக அமெரிக்கா இந்த இராணுவத் தளத்தை பயன்படுத்திவருகிறது. அத்துடன், எதிர்வரும் 20 வருடங்களுக்கு இந்த இராணுவத் தளம் அமைந்துள்ள நிலத்தை பயன்படுத்துவதற்கான குத்தகை உடன்படிக்கை மே 2014ல் கைச்சாத்திடப்பட்டது. கடந்த காலத்தில் வழங்கியதை விட இரட்டிப்புத் தொகையை (வருடத்துக்கு 70 மில்லியன் அமெரிக்க டொலர்) அமெரிக்கா குத்தகையாக ஜிபுத்திக்கு வழங்கியுள்ளது. 88 ஏக்கரிலிருந்த இந்த இராணுவ முகாம் 500 ஏக்கருக்கு விரிவாக்கப்படவுள்ளது. இந்தத் தளத்தை பலப்படுத்துவதற்காக சுமார் 500 மில்லியன் அமெரிக் டொலரை இதுவரை பென்ரகன் செலவிட்டுள்ளது.

அமெரிக்கா இராசாங்க திணைக்களத்தின் நாடுகளின் மனித உரிமை நிலவரம் தொடர்பான அறிக்கை, ஜிபுத்தியில் மனித உரிமை மீறல்கள் இடம்பெறுவதாக ஜிபுத்தியை விமர்சித்திருந்தது. ஆயினும், அமெரிக்கா கடந்த காலங்களில் சிறீலங்கா தொடர்பாக கைக்கொண்ட இறுக்கமான நிலையை ஜிபுத்தி தொடர்பாக இதுவரை கைக்கொள்ளவில்லை. மகிந்தரைப் போன்று ஜிபுத்தியின் சனாதிபதி ஸ்மெயில் ஒமார் கில்லேயும் ஒரு சர்வாதிகாரியே. இருமுறை சனாதிபதியாக தெரிவுசெய்யப்பட்ட அவர், அரசியலமைப்பில் மாற்றங்களை உருவாக்கியதன் ஊடாக மூன்றாவது முறையாகவும் சனாதிபதியாக நீடிக்கிறார். 2006 ல் சனாதிபதி ஒபாமா அவர்களும், 2014ல் அமெரிக்காவின் தேசிய பாதுகாப்புக்கான சனாதிபதி ஒபாமாவுக்கான ஆலோசகர் சுசான் ரைஸ் அவர்களும் ஜிபுத்திக்கான பயணங்களை மேற்கொண்டிருந்தனர். இத்தகைய பின்னணியிலேயே இவ்வருடம் மே மாதம் ஜோன் கெரி அவர்கள் சிறீலங்காவுக்கான பயணத்தை அடுத்து ஜிபுத்திக்கு சென்றார்.

இதேவேளை, ஜிபுத்தியை மையமாகக் கொண்ட அமெரிக்காவுக்கும் சீனாவுக்குமிடையிலான போட்டி தீவிரமடைகிறது. அது பொருளாதார ரீதியிலான போட்டியைத் தாண்டி, இராணுவ ரீதியிலான போட்டியாக பரிணமித்துள்ளது. இந்த நிலை ஒருவகைப் மறைமுக பதற்றத்தை அமெரிக்காவுக்கும் சீனாவுக்கும் இடையில் ஏற்படுத்தியுள்ளது.

சீனா தனது முதலாவது வெளிநாட்டு ‘இராணுவத் தளத்தை’ ஜிபுத்தியில் அமைக்கவுள்ள செய்தியை கடந்த நவம்பர் 26ம் திகதி உறுதிப்படுத்தியது. ஆயினும், அதனை இராணுவத் தளம் எனக் கூறாது புறக் காவல் மையம் என சீனா குறிப்பிட்டுள்ளது. ஐ.நாவின் அமைதி காக்கும் பணியில் ஈடுபட்டுள்ள தனது படையினரின் நலனுக்காவும், தனது வர்த்தக செயற்பாடுகளுக்கான பாதுகாப்பாகவும் மற்றும் கடற்கொள்ளையர்களுக்கு எதிரான தனது நடவடிக்கைகளையும் கருத்தில் கொண்டே இந்த புறக் காவல் மையம் அமைக்கப்படவுள்ளதாக தெரிவித்துள்ளது. மேற்கூறிய காராணங்களை சீனா வெளிப்படையாக கூறினாலும், சீனாவின் பொருளாதார, இராணுவ நலன்களை நீண்டகால அடிப்படையில் பேணிப் பாதுகாக்கக் கூடிய வகையில், சர்வதேச கடற்பாதையில் கேந்திர முக்கியத்துவம் மிக்கதாக ஜிபுத்தி அமைந்துள்ளமையே, சீனா தனது மேலாண்மையை ஜிபுத்தியில் அதிகரிப்பதற்கான உண்மைக் காரணம்.

சீனா ஜிபுத்தியில் தொடரூந்து பாதை, விமான நிலையம் மற்றும் துறைமுகங்கள் போன்ற உட்கட்டமைப்பு வசதிகள் மீதான முதலீட்டை ஆரம்பத்தில் செய்தது. பின்னர், ஜிபுத்தி துறைமுகத்தை சீன கடற்படையின் பயன்பாட்டுக்கு அனுமதிக்கும் ஒப்பந்தத்தில் பெப்ரவரி 2014 ல் கைச்சாத்திட்டது. இது அமெரிக்காவை ஆத்திரமூட்டியது. இந்தநிலையில், சீனாவின் நிரந்தர இராணுவத் தளத்தை ஜிபுத்தியின் ஒபொக் பிராந்தியத்தின் நிறுவுவதென்ற முடிவு அமெரிக்காவுக்கு ஆத்திரமூட்டக்கூடியது மட்டுமல்ல. மாறாக, அமெரிக்காவின் ஆபிரிக்காவை மையப்படுத்திய இராணுவ, பொருளாதார நலன்களுக்கும் சவாலானது.

சுமார் பத்து வருடங்களாக சீனாவின் மேலாண்மைக்கு உட்பட்டிருந்த சிறீலங்காவை தனது தேசிய நலனுக்கு சார்பாக மாற்றியமைக்க அமெரிக்கா முயற்சித்துக் கொண்டிருக்கும் தருணத்தில், பத்து வருடங்களுக்கு மேலாக அமெரிக்காவுக்கு நெருக்கமாக இருந்த ஜிபுத்தியில் தனது மேலாண்மையை அதிகரிப்பதற்கான முயற்சியில் சீனா இறங்கியுள்ளது.

இலங்கையும் ஜிபுத்தியும் சிறிய நாடுகளாக இருந்த போதும், அவை கேந்திர முக்கியத்துவம் வாய்ந்த கடற்பாதையில் அமைந்துள்ளமையால், அவற்றில் மேலாண்மை செலுத்துவதற்கு அமெரிக்காவும் சீனாவும் போட்டியிடுகின்றன. அதற்காக, உள்ளக வெளியக சூழல்களை தமக்கு சார்பாக மாற்றியமைப்பதில் அவை ஆழ்ந்த அக்கறை காட்டுகின்றன. பூகோள அரசியலில் ஏற்பட்டுள்ள இந்த போட்டி நிலையானது, தனித்து அரசுகள் மட்டுமின்றி குறித்த நாடுகளிலுள்ள தமது உரிமைகளுக்காக போராடும் இனங்களும் தமது நலன்களை அடைவதற்கான சந்தர்ப்பங்களை உருவாக்கியுள்ளது. பூகோள அரசியலில் நிலவும் போட்டி நிலையானது, மே 2009ற்குப் பின்னர் தமிழர் தேசத்துக்கு சார்பாக வாய்ப்புகளை வழங்கிய போதும், தமிழர் தரப்பு அதனை சரிவர கையாளாததால் தவறவிட்டது.

இனக்குழுமங்களின் நேர்த்தியான தயார்ப்படுத்தல், ஆக்கபூர்வமான கொள்கை வகுப்பு மற்றும் விவேகமான நிகழ்ச்சி நிரலே ஒரு தேசத்தினதோ, அரசினதோ நலனைப் பூர்த்தி செய்யக்கூடிய பேரம் பேசும் சக்தியை அதிகரிக்கிறது. இதனைப் புரிந்து கொண்டு எதிர்வரும் காலத்தில் தன்னிலும் தமிழர் தரப்பு தனது நகர்வுகளை முன்னெடுக்குமா?

September 20, 2015

மனித உரிமை விசாரணை அறிக்கையும் தமிழர்களின் நீதிக்கான அடுத்த கட்டமும்

Filed under: Uncategorized — Nirmanusan @ 10:39 am

ஐக்கிய நாடுகள் மனித உரிமைகள் ஆணையாளர் பணியகத்தினால் வெளியிடப்பட்டுள்ள இலங்கைத் தீவு தொடர்பான விசாரணை அறிக்கை, தமிழ் மக்களுக்கு சந்தர்ப்பங்களையம் சவால்களையும் தந்து நிற்கிறது. தமிழர் தரப்புகள் எடுக்கும் ஆக்கபூர்வமானதும் தந்திரோபாயம் உடையதுமான நகர்வுகளால் சவால்களை முறியடிக்கவும், சந்தர்ப்பங்களை சரிவரப் பயன்படுத்துவதனூடாக நீதிக்கான போராட்டத்தை முன்னகர்த்தவும் முடியும்.

சர்வதேச குற்றவியல் விசாரணைக்கான பரிந்துரையை எதிர்பார்த்த தமிழர் தேசத்துக்கும், வெறும் உள்ளகப் பொறிமுறைக்கான ஆதரவை எதிர்பார்த்த சிங்கள தேசத்துக்கும் இந்த அறிக்கை ஏமாற்றம் தான். ஆயினும் போராட்டம் என்பது ஏமாற்றங்களை திருப்பு முனையாக மாற்றுவதிலும், தடைகளைத் தாண்டுவதனூடாகவுமே போராட்டத்தின் உயிர்ப்பை பேணுவதோடு அதன் இலக்கை அடைய முடியும்.

அந்தவகையில், நீதிக்கான போராட்டத்தில் புதிய அணுகுமுறைகளை கைக்கொள்ள வேண்டிய சூழல் தமிழர் தேசத்துக்கு எழுந்துள்ளது. சிறீலங்காவின் உள்ளகப் பொறிமுறையில் உள்ள பலவீனங்களையும் குறைபாடுகளையும் சுட்டிக்காட்டி, சிறீலங்காவின் உள்ளகப் பொறிமுறைக்கான சந்தர்ப்பத்தை நிராகரித்துள்ள இந்த மனித உரிமைகள் விசாரணை அறிக்கை, கலப்பு சிறப்பு நீதிமன்றத்தை உருவாக்குமாறு பரிந்துரை செய்துள்ளது.

சர்வதேச குற்றங்களான போர்க்குற்றம் மற்றும் மானுட குலத்திற்கு எதிரான குற்றங்களில் ஈடுபட்டதாக குற்றம் சாட்டப்பட்ட ஒரு தரப்பிடம், பல தசாப்தங்களாக குறைபாடுகளுடன் உள்ள உள்ளகப் பொறிமுறையில் மறுசீரமைப்புகளை மேற்கொண்டு சர்வதேச நீதிபதிகள், சட்டவாளர்கள், விசாரணையாளர்களை உள்ளடக்கி ஒரு கலப்பு சிறப்பு நீதிமன்றத்தை மேற்கொள்ளுமாறு கூறப்பட்டுள்ளது. குறுகிய காலப்பகுதிக்குள் மட்டுப்படுத்தப்பட்ட வளங்களுடன், இலங்கைத் தீவுக்கு சென்று பாதிக்கப்பட்டவர்களுடன் தகவல்களை பெறாமல் மேற்கொள்ளப்பட்ட இந்த விசாரணை ஒரு சர்வதேச குற்றவியல் விசாரணையோ அல்ல முடிந்த முடிபோ அல்ல. மாறாக, நீதியை நோக்கிய பயணத்தில் அடுத்த கட்டத்திற்கான ஒரு அத்தியாயம். அடுத்த கட்டம் தமிழர்களுக்கு சாதகமாகவும் இருக்கலாம். பாதகமாகவும் மாறலாம். ஆயினும், தமிழர்கள் மேற்கொள்கின்ற நகர்வுகள் இந்த சாதக, பாதகங்களில் செல்வாக்குச் செலுத்த முடியும்.

தமிழர்களின் கரிசனைகள்
போரினால் மிகப் பெரும்பான்மையாக பாதிக்கப்பட்டவர்கள் தமிழ் மக்கள். தமிழர்கள் என்ற நோக்கத்திற்காக அவர்கள் மீது பல தாக்குதல்கள் திட்டமிட்டு மேற்கொள்ளப்பட்டு அழிக்கப்பட்டார்கள். ஒரு இனக்குழுமமோ, மதக்குழுமமோ, தேசிய இனமோ திட்டமிட்டு இலக்கு வைக்கப்பட்டு பகுதியாகவோ முழுமையாகவோ அழிக்கப்படுவது இனஅழிப்பு என்று இனஅழிப்பு தொடர்பான ஐ.நா சாசனம் கூறுகிறது. ஆயினும், போரினால் அதிகமாக பாதிக்கப்பட்டது தமிழ் மக்கள் என்றோ அல்லது தமிழ் மக்கள் திட்டமிட்டு அழிக்கப்பட்டார்கள் என்றோ உறுதியாகவும் பரவலாகவும் இந்த அறிக்கையில் குறிப்பிடபடவில்லை. தமிழரின் அபிலாசைகள், தமிழர்களின் பிரச்சினை, பிரபலமான தமிழ் அரசியல்வாதி என சிறீலங்காவின் முன்னால் வெளிவிவகார அமைச்சர் லக்ஸ்மன் கதிர்காமரை குறிப்பிட்டுள்ள இந்த அறிக்கையில் தமிழ்மக்கள் படுகொலை செய்யப்பட்டார்கள் என விளித்து கூறாமை கேள்விக்குட்படுத்தப்பட வேண்டியது. அதேவேளை, போர்க்குற்றம் மற்றும் மானுட குலத்திற்கு எதிரான குற்றம் பெரும்பாலும் இழைக்கப்பட்டுள்ளதாக கூறியுள்ள அறிக்கை, இனஅழிப்பு தொடர்பாக மௌனம் சாதிக்கிறது.

தமிழின அழிப்பு
இனஅழிப்பு இடம்பெற்றதாக கூறாவிட்டாலும் இனஅழிப்பு இடம்பெறவில்லையென கூறவில்லை. அத்துடன், இனஅழிப்பு இடம்பெற்றதாக நீங்கள் கருதுகிறீர்களா என சனல் 4 செய்தியாளர் ஐ.நா.மனித உரிமைகள் ஆணையாளரைக் கேட்ட போது, இனஅழிப்பு இடம்பெறவில்லையென நிராகரிக்கவில்லை. மாறாக, அவ்வாறான ஒரு மதிப்பீட்டுக்கு நாம் இன்னும் வரவில்லை. நாம் பரீசிலித்த வடிவங்கள், போர்க்குற்றம் மற்றும் மானுடகுலத்திற்கு எதிரான குற்றம் எனக் கருதலாம் என கூறமுடியும் என நாம் நம்புகிறோம். இதன் அர்த்தம், எம்மைத் தொடர்ந்து விசாரணைகளை மேற்கொள்ளும் நீதிமன்றம் இனஅழிப்பு இடம்பெறவில்லை என்ற முடிவுக்கு வரப்போவதில்லை என்று கூறமுடியாது. எங்களுடைய விசாரணைக்கு சிறீலங்கா அரசாங்கங்கள் பூரண ஒத்துழைப்பை வழங்கவில்லை. ஆதலால், இனஅழிப்பு தொடர்பான தீர்ப்பை தொடர்ந்து வரக்கூடிய குற்றவியல் விசாரணையிடமே விட்டுவிடுவோம் என்ற தொனிப்படத் தெரிவித்தார்.

நடந்தது இனஅழிப்பு என்பதை ஏற்றுக்கொள்ள வைப்பதில் பூகோள அரசியல் உட்பட்ட பல முக்கிய காரணிகள் செல்வாக்கு செலுத்துகின்றன. ஆதலால், இது இலகுவான விடயமல்ல. ஆயினும், அதற்காக அதனை கைவிட்டுவிட முடியாது. உலகில் முதலாவதாக இடம்பெற்ற இனஅழிப்பான ஆர்மேனிய இனஅழிப்பை, இனஅழிப்பு இடம்பெற்று 100 ஆவது வருடத்திலேயே ஜேர்மனி அங்கீகரித்தது. 1992- 1995 பொஸ்னியா போர் இடம்பெற்றுக் கொண்டிருந்த போது, அங்கு இடம்பெறுவது போர்க்குற்றம் என அமெரிக்கா இராஜாங்க திணைக்களகத்தில் பணியாற்றிய இளநிலை அதிகாரிகள் குறிப்பிட்டார்கள். அதனை மூத்த அதிகாரிகள் ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. இதன் காரணமாக ஐந்து இளநிலைகள் அதிகாரிகள் தமது பதவிகளை விட்டு விலகினார்கள் என சி.என்.என்னின் அன்றைய நிருபராகவும் ஐ.நாவுக்கான அமெரிக்காவின் இன்றைய தூதுவராகவும் இருக்கிற சமந்தா பவர் அவர்கள் தான் எழுதிய நூலொன்றிலே குறிப்பட்டுள்ளார். காலநீட்சியில் பொஸ்னியாவில் இனஅழிப்பு இடம்பெற்றது என்பது ஏற்று அங்கீகரிக்கப்பட்டது.

ஆகவே, இனஅழிப்பு இடம்பெற்றது என இந்த அறிக்கையில் கூறப்படாவிட்டாலும், தமிழ் மக்கள் மீது நிகழ்த்தப்பட்டது இனஅழிப்பு என்பதை நிரூபிக்கும் போராட்டங்ளை தமிழர்கள் தொடர வேண்டும். நவம்பர் 2012 வெளியிடப்பட்ட ஐ.நாவின் இடைக்கால மீளாய்வு குழு அறிக்கையில் போhரின் இறுதிக்காலப்பகுதியில் அண்ணளவாக 70,000 பொதுமக்கள் கொல்லப்பட்டிருக்கிறார்கள் என தெரிவிக்கப்பட்டிருந்தது. ஆயினும், இந்த எண்ணிக்கையை விடவும் படுகொலை செய்யப்பட்ட தமிழர்களின் எண்ணிக்கை அதிகம் என தமிழர் தரப்பால் எடுத்துக் கூறப்பட்டு வருகிறது. இத்தகைய சூழலில், இலங்கைத் தீவுக்கு சென்று பூரணமான விசாரணையை செய்யமுடியாததால் கொல்லப்பட்டவர்களின் எண்ணிக்கையை உறுதியாகக் கூறமுடியவில்லை என இ;ந்த அறிக்கையில் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. அத்துடன், 2002 – 2011 வரையான காலப்பகுதிக்குள் மட்டுப்படுத்தாமல் போர் இடம்பெற்ற முழு காலப்பகுதியையும் விசாரணையின் போது கவனத்திற்கொள்ள வேண்டும் என இந்த அறிக்கையில் கூறப்பட்டுள்ளமை முக்கியத்துவம் மிக்கது.

HC

சிறீலங்காவுக்கு நெருக்கடியை கொடுக்கும் பரிந்துரைகள்
இனஅழிப்புடன் தொடர்புடைய சர்வதேச குற்றவியல் நீதிமன்றத்தின் உரோம் சாசனத்தில் சிறீலங்கா கைச்சாத்திட வேண்டும்.
போர்க்குற்றம், மானுட குலத்திற்கு எதிரான குற்றம், இனஅழிப்பு மற்றும் பலவந்தமாக காணமல் போதல் ஆகியவை ஒரு குற்றம் என சட்டம் இயற்ற வேண்டும்.
மனித உரிமைகள் நிலவரங்களை கண்காணிப்பதற்காக ஐ.நா.மனித உரிமைகள் ஆணையாளர் பணியகத்தின் பூரணமான இருப்பை உருவாக்குவதற்கான அழைப்பை சிறீலங்கா மேற்கொள்ள வேண்டும்.
விடுதலைப் புலிகளுடன் தொடர்புடையவர்கள் என்ற சந்தேகத்தின் பெயரில் சிறீலங்கா இராணுவத்திடம் பதிவுசெய்யப்பட்டவர்கள் தற்போது எங்குள்ளார்கள், அவர்களின் நிலை என்ன என்பது தொடர்பாக வெளிப்படுத்த வேண்டும்.
பயங்கரவாத தடைச் சட்டத்தை நீக்குவது தொடர்பாக உயர் மட்ட மீள்பரிசீலனை செய்ய வேண்டும்.
இராணுவம் ஆக்கிரமித்துள்ள தனியார் காணிகள் உரியவர்களிடம் மீளக் கையளிக்க வேண்டும்.
புலனாய்வுப் பிரிவுகள் உட்பட்ட சிறீலங்காவின் ஆயுதப் படைகளின் கட்டளைச் சங்கிலியின் வகிபாகத்தை வெளிப்படுத்த வேண்டும் போன்ற பரிந்துரைகள் சிறீலங்காவுக்கு நெருக்கடியை கொடுக்கும் முக்கியமான பரிந்துரைகள் ஆகும்.

சிறீலங்கா அரசாங்கத்தால் உணவும் மருந்தும் ஆயுதமாக பயன்படுத்தப்பட்டது, மருத்துவமனைகள் இலக்கு வைத்து தாக்கப்பட்டது, சரணடைந்தவர்கள் படுகொலை செய்யப்பட்டமை அல்லது அவர்களுக்கு என்ன நேர்ந்தது என தெரியவில்லை போன்ற குறிப்புகள் சிறீலங்காவுக்கு விரும்பத்தகாதவையும் எதிர்காலத்தில் நெருக்கடியை கொடுக்கக் கூடியவையும் இருக்கும்.

இந்த அறிக்கை சிங்கள தேசம் விரும்பியபடி அமையாவிட்டாலும், எதிர்வரும் 30ம் திகதி நிறைவேற்றப்படலாம் என எதிர்பார்க்கப்படும் தீர்மானம் சிறீலங்காவுக்கு தர்மசங்கடங்களை ஏற்படுத்தாமல் ஆதரவாக வருவதற்கான சாத்தியப்பாடுகள், இந்த அறிக்கை வெளிவந்த பின்னும் நீடித்திருக்கிறது. இந்த அறிக்கையில் கூறப்பட்டுள்ள பல பரிந்துரைகளை சிறீலங்கா அரசு அமுல்படுத்தப் போவதில்லை. ஆனால் வெளிவரவிருக்கிற தீர்மானம் மிக முக்கியமான பரிந்துரைகளை அமுல்படுத்துமாறு வலியுறுத்துவதோடு உள்ளகப் பொறிமுறையை நிராகரிக்க வேண்டும். அதுவே பாதிக்கப்பட்டவர்களின் குறைந்தபட்ச எதிர்பார்ப்பைத் தன்னிலும் பூர்த்தி செய்யும். ஆயினும், அதற்கான சாத்தியப்பாடுகள் அதிகமாவதற்குப் பதிலாக அருகிவருவதாகவே அறியமுடிகிறது.

இத்தகைய பின்னணயில் தமிழர்கள் கீழ்வரும் விடயங்களில் கவனம் செலுத்துவது பயனுள்ளதாக இருக்கும்.

சிறீலங்காவின் வகிபாகம் கூடிய கலப்புப் பொறிமுயையென்பது நம்பகத் தன்மையற்றது என்பதை நிரூபித்தல்.
அ. கடந்த கால செயற்பாடுகளை கருத்திற் கொண்டு, சிறீலங்காவின் உள்ளகப் பொறிமுறையால் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு நீதியை வழங்க முடியாது என்பதை வெளிவந்துள்ள அறிக்கை சுட்டடிக்காட்டியுள்ளது. எதிர்காலத்திலும் அந்த நிலை நீடிப்பதற்கான சாத்தியப்பாடுகள் அதிகமாக உண்டு. அத்தகைய சூழலில் அதனை வெளிப்படுத்தி கலப்புப் பொறிமுறையும் நீதியை வழங்காது என்பதை நிரூபித்தல்.

ஆ. சாட்சிகளை அச்சுறுத்தும் அல்லது சாட்சிகளுக்கு அழுத்தத்தை கொடுக்கும் செயற்பாடுகளை சிறீலங்காவின் கட்டமைப்புகள் தொடர்ந்தும் மேற்கொள்வதற்கான சந்தர்ப்பங்கள் நிறைய உண்டு. அத்தகைய சந்தர்ப்பங்களில் அவற்றைப் பகிரங்கப்படுத்தல்.

இ. சர்வதேச குற்றங்களைப் புரிந்த ஆயுதப்படையினரும் அரசுக்கு ஆதரவானோரும் முழுமையான தண்டனைகளிலிருந்து காப்பாற்றப்படுவதற்கான வாய்ப்புகள் உண்டு. அத்தகைய தருணங்களில் அவற்றை வெளிப்படுத்தல்.

ஈ. சிறீலங்காவின் நீதித்துறை, நிர்வாகத்துறை, பாதுகாப்புத் துறை மற்றும் காவல் துறை போன்ற தரப்புகள் நீதியான விசாரணைகளை மேற்கொள்ளாமல் இழுத்தடிப்பதையும், நீதியான விசாரணைகள் நடைபெறுவதற்கு தடையாக இருப்பதையும் பகிரங்கப்படுத்தல்.

சர்வதேச குற்றவியல் விசாரணைக்காக தொடர்ந்தும் போராடல்
அ. கலப்புப் பொறிமுறை போரினால் பாதிக்கப்பட்ட தமிழ் மக்களுக்கு நீதியை வழங்காது என்பதை, அதன் பலவீனங்கள் குறைபாடுகளை வெளிப்படுத்துவதனூடாக, சர்வதேச குற்றவியல் விசாரணைக்கான கோரிக்கையை பலப்படுத்துதல்.

ஆ. ஐ.நா மனித உரிமைகள் பேரவையைத் தாண்டி, ஐ.நா பாதுகாப்புச் சபைக்கும், ஐ.நா பொதுச்சபைக்கும் தமிழர்களுக்கான போராட்டத்தை விரிவாக்குதல். அதனூடாக, சிறீலங்காவை சர்வதேச குற்றவியல் நீதிமன்றத்துக்கு பரிந்துரை செய்வதற்கான நடவடிக்கைகளை முன்னெடுத்தல்.

இ. நீதிக்கும் பொறுப்புக்கூறலுக்குமான சர்வதேச பொறிமுறைக்கான தமிழர்களின் போராட்டம் மேற்குலகம், தழிழ்நாடு மற்றும் வடகிழக்கோடு மட்டுப்படுத்தப்படாமல், இந்தியாவின் ஏனைய மாநிலங்களுக்கும், உலகின் ஏனைய பகுதிகளுக்கும் விரிவாக்குதல்.

தமிழின அழிப்பை ஏற்று அங்கீகரிக்க செய்தல்
இலங்கைத் தீவில் வாழும் தமிழ் மக்கள் மீது சிறீலங்கா அரசு இனஅழிப்பு மேற்கொண்டது என்பதை ஏற்று அங்கீகரிக்கச் செய்வதற்கான போராட்டத்தை தொடர வேண்டும்.

தமிழர்களின் நீதிக்கான போராட்டத்தை உள்நாட்டுக்குள் முடக்கும் செயற்பாடுகளை முறியடிப்பதுவும் மிக முக்கிய பணி. அதில் வெற்றி பெறாவிட்டால் தமிழர்களின் நீதிக்கான போராட்டம் கால நீட்சியில் காணமல் போய் இறுதியில் தோல்வியடையும்.

தமிழர்களின் தன்னம்பிக்கை, விடாமுயற்சி, விவேகம், அர்ப்பணிப்பு, ஆக்கபூர்வமான தயாரிப்பும் திட்டமும் கொண்ட நகர்வுகளே தமிழர்களுக்கான உரிமையை மட்டுமல்ல நீதியையும் பெற்றுக்கொடுக்கும். அந்தவகையில், தமிழர் அல்லாத முற்போக்கு சக்திகளை ஒன்றுதிரட்டி தமிழர்களுக்காக தமிழர்களே போராடுவதற்கான ஒரு கருவியாக வெளிவந்துள்ள அறிக்கையையும் பயன்படுத்தி தமிழர்களின் நீதிக்கான போராட்டத்தை முன்னகர்த்துவது காலத்தின் தேவை.

Next Page »

Blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: